Allemaal leuk dat de eerste mensen voorzichtig de bomen uit kwamen en rechtop gingen lopen, in groepsverband gingen jagen en uiteindelijk zelfs gingen praten. Maar evolutionair gezien is vooral koken bepalend geweest voor de ontwikkeling van de soort.
Frisse, knapperige salade van kip (gepocheerd in wat bouillon met stukjes citroengras en kaffirblaadjes), flinterdunne venkel, verse munt en koriander. En stukjes pomelo, een citrusvrucht die qua smaak lijkt op grapefruit maar minder zuur is. Vooral bitter en zoet. En trouwens heel makkelijk te pellen.
We hebben dit gerecht grotendeels nagemaakt van een salade die we vorig jaar in Berlijn aten. En met behulp van een recept uit de onuitputtelijke database van BBC Food.
Zondagse lunch bij Lloyd Hotel. Veel design, weinig gasten – lekker rustig. Een heerlijke salade van rucola, artisjok, ingemaakte citroen en parmezaanse kaas. En een broodje hummus.
Sinds de laatste post hebben we allebei bijna een week nauwelijks gegeten. Buikgriep. Dus alleen wat bouillon, wat miso-soep en in de laatse fase wat miso-soep met noedels. Maar vandaag was de wederopstanding. Dat hebben we gevierd met een stevige wandeling door de stad en… soep.
Maar dan bij De Soepwinkel. Hij de Ierse groentensoep – stevig gevuld met wortel, prei, selderij en haver. En zij een kokos-wortelsoep. Ontzettend goede soep daar.
Trouwens, voor vanavond staat er een milde Tom-Yam op het menu. Omdat we zo gek zijn op soep.
[tweetmeme] Eerst uitgebreid naar de toko. En met allerlei bedoelde en onbedoelde lekkernijen thuisgekomen (die vegetarische eend – foto linksboven – hebben we maar laten staan; zijn trouwens niet alle eenden vegetarisch?).
Lees verder ‘Thaise noedelsoep met kip en kokos en passievruchtenijs na’
Veel meer. Van bij restaurant Bridges. Na een paar dagen gekwakkel en gebrek aan eetlust niets feestelijkers dan je te laven aan allerlei soorten vis, schelp- en schaaldieren.
Zoals bij de champagne wat in kerrie gemarineerde en vervolgens gefrituurde garnaaltjes. En een zalige carpaccio van octopus met wasabi mayonaise en basilicum olie.
Wandelend door de stad, verlokt door een etalage vol lekkers bij een Turkse bakker. Binnen verschillende gevulde pannenkoekjes gekocht. Met spinazie en feta. En met pittig gekruid lamsgehakt. En dat alles in bijzonder fijne papieren zakjes.
Hadden we over. Van het konfijten van een stel parelhoenbouten. En van de o.a. met vanille gearomatiseerde geklaarde boter over St. Jakobsschelpen.
Het ganzenvet (rechterpotjes) hebben we gescheiden van de geleerde vleessappen (meest linkse potje). Die gebruiken we snel in een soepje. Het vet hebben we vervolgens nog gefilterd en laten we weer stollen. Het kan opnieuw gebruikt worden voor konfijten, bakken en braden.
En voor die gearomatiseerde boter (2e potje van links) verzinnen we ook nog wel iets.
Gastkok M. maakte het feestmaal compleet met een verrukkelijk dessert: zelfgemaakt lavendelijs op een bladerdeegbodem met amandelcrème met vijgen uit de oven. Een meringue daar boven op. En ook nog eens overgoten met honing en bevallig bestrooid met lavendelbloempjes. Men was er stil van.
Update: hier is het recept.
Na de brandade en de St. Jakobsschelpen het hoofdgerecht: gekonfijte parelhoenbouten met truffelrisotto (en savooiekool – maar eerlijk gezegd was die niet zo lekker; dus daar hebben we het niet meer over).
De parelhoen is twee dagen geleden droog gemarineerd in zout en kruiden als tijm, rozemarijn en marjolein. Dan een dag van te voren heel langzaam gegaard in een pan vol ganzenvet, in 4 uur in de oven op 80 graden. In het vet zouden de bouten dan nog maanden te bewaren zijn. Maar dat geduld hadden we niet.
Na de crostini met brandade was het tijd voor de gebakken St. Jakobsschelpen. Die lagen een op een bedje van zachte witte bonenpuree. Met een lepel kruidige vanille boter erover.
Daarvoor hebben we een dag van te voren de gearomatiseerde boter gemaakt, naar een recept van Gewürzpapst Alphons Schuhbeck:
Lees verder ‘St. Jakobsschelpen met vanilleboter op bonenpuree’
Veel gasten dus lekker veel gekookt. Te beginnen met crostini met Brandade de Nîmes. Ook wel Brandade de Morue genoemd. Daarbij een frisse sinaasappel-venkelsalade.
Philips Design en Arzak werkten samen “to heighten the dining experience”. (via Design.nl)
De gedroogde en gezouten kabeljauw weekt, om er morgen brandade de Nîmes van te maken. En de parelhoenbouten liggen in een droge marinade van in zout, knoflook, rozemarijn, thijm en marjolein. Morgen gaan ze in ganzenvet de oven in, een paar uur, op zo’n 80 graden. Langzaam.
… van Bouillon magazine: dat we zomaar 3 prachtige koperen Mauviel sauspannen hebben gewonnen! Dus een kleine commerciële boodschap is wel het minste wat we terug kunnen doen:
Leest allen Bouillon magazine en koop al uw pannen bij Oldenhof (Kookwinkel.nl)
