Ottolenghi's paddenstoelentaart met spinazie en walnootbodem

Yotam Ottolenghi is banketbakker van huis uit (en eigenlijk zelfs literatuurwetenschapper – waar hebben we dat meer gezien?). Dus waarom geen taart met paddenstoelen, walnoot en spinazie?

 

Deze paddenstoelentaart (‘Galette‘ zoals Ottolenghi ‘m zelf in dit recept noemt) is vooral zo lekker door de brosse bodem met walnoot er in; met daarop dan de romige paddenstoelen-crème-laag. En  tenslotte  de gesauteerde paddenstoelen met spinazie er bovenop. Wij waren bovendien zo vrij om daar nog wat gebakken spekjes aan toe te voegen.

Je kunt ‘m met allerlei paddenstoelen maken: wij hadden deze keer portobello’s voor de crème. En een mix van portobello’s, cantharellen en trompettes de morts voor de rest. Maar goede champignons, eekhoorntjesbrood, kastanjeboleten, melkzwammen gaan natuurlijk ook prima.

Die brosse bodem met noten is ook een goede vondst. Hebben we ook al eens met een uientaart gedaan, heerlijk.

Eén aanpassing op deze paddenstoelentaart zouden we een volgende keer misschien maken:  we zouden dat mengsel niet meer meebakken in de oven, dan wordt het zo donker, zonder de smaak echt te verbeteren. We zouden de bodem eerst blind bakken, dan meteen de crème er op en de verse gesauteerde paddenstoelen met spinazie (en spekjes!) er overheen en meteen opdienen.

Reden te meer om ‘m nog een keer te maken. En dan bijvoorbeeld nog wat gekaramelliseerde witlof erbij.