Bijna waren we meteen weer weggegaan. De muziek van Fausto Papetti stond te hard, de toiletverfrisser waaide onze kant op en op tafel grijnsde Pinocchio ons vanaf de beschilderde borden tegemoet. Op de site zag het er allemaal nog prettig uit.
Maar het kwam redelijk goed. De muziek ging uit en er trok een processie voorbij door de straat. De borden werden na een tonijncarpaccio als welkom weer meegenomen. En de airco werd zo ingesteld dat we het toilet niet meer roken.
Zij nam vooraf tagliolini met heerlijke truffel (witte), en daarna gegrillde zeebaars. Hij koos eerst voor de tagliolini met scampi in pittige tomatensaus, en dan voor het lamsrack met korstje, artisjok en rosmarijnaardappeltjes. Daarbij een Pinot Grigio van Alois Lageder. Alles was beslist lekker en goed klaargemaakt. Maar simpelweg te duur voor zulke eenvoudige gerechten.