Je komt aan op een natte donkere parkeerplaats. Met Poolse vrachtwagens en een stapel banden. Aan de overkant van het water zie je nog wat lichtjes van de stad. Het waait.
Er staat een loods met een oranje deur. Die dan maar door. En dan ben je in Hotel De Goudfazant. Een enorme ruimte (1200 m2 volgens de site), verdeeld in een grote hal met wat nog wat kleinere, min of meer afgescheiden ruimtes er omheen. De open keuken en het toiletblok zijn er los ingebouwd. Er staan ook auto’s binnen. Maar wel een zeldzame Maserati Biturbo, een puntgave Citroen CX en een mooie BMW 2002. Kan geen designlamp tegenop.
Ondanks de enorme ruimte, de industriële sfeer en de onopgesmukte inrichting is het er heel prettig. De eetzaal zoemt en de obers spoeden zich naar de tafels.
Wij zijn er met een grote groep en krijgen een lange tafel helemaal achterin. En we eten heel erg lekker! Niet alles staat meer helder voor de geest maar we aten ongeveer:
- Vooraf: brandade de nimes (voor haar) en een terrine van wildzwijn met walnoot en calvados (voor hem)
- Hoofdgerecht: perfect gebakken zeebaarsfilet (voor haar) en een zalige kalfslende met linzen (voor hem)
- En tenslotte: Hemelse Modder (soort chocolademousse) met geroosterde amandelen voor allebei.
Eén wijn staat nog helder voor de geest: een prachtige Pinot Grigio van Tiefenbrunner bij het voorgerecht.
