Pruimentijd. Ook de komende dagen. Want zo’n hele plaat gebak heb je niet in een middagje op.
Update: hier staat het recept!
Pruimentijd. Ook de komende dagen. Want zo’n hele plaat gebak heb je niet in een middagje op.
Update: hier staat het recept!
D. te gast, mannen onder elkaar. Eerst wat bier met tapas: kabeljauw-kroketjes, Jamon Serrano (van La Venta) en gerookte amandelen. En tonijn-artisjok spread op toast.
Daarna een goed gevulde zarzuela met kabeljauw, gamba’s en kokkels. Met een salade van venkel, citroen en olijven.
En tenslotte een ijsje van IJscuypje (die nog steeds geen site hebben; maar misschien hebben ze die ook helemaal niet nodig; mond-tot-mond reclame en de rijen voor de deur zijn met pixels moeilijk te evenaren).
… gevuld met vanalles: courgette, prei, aardappel, spek en nog een handje trofie (grof gerolde harde pasta). Wat brood erbij. Comfort food.
Net als een paar weken geleden, maar nu met couscous. Heel lekker!
Afhaal bij de buren. Zij: ravioli met tuinbonen, radicchio en ricotta en een venkelsalade. Hij: gebakken polenta met kiprolletjes wijn/thijmsaus. En een tomatensalade.
Wat spekjes uitbakken, cantharellen erbij. Rustig bakken, maar niet al te krap. Intussen salie in een beetje boter langzaam knapperig laten worden. Dan de gnocchi koken, afgieten en snel door de paddestoelen in de hete pan mengen (maar niet meer bakken) en vervolgens op de borden leggen. Salie en boter erover heen en nog nog wat peterselie. Dat is alles.
(of toch niet: we hadden nog wat parelhoen van gisteren over: een pootje en het karkas. Daar hebben we de laatste stukjes vlees van gehaald en nog even met de cantharellen meegebakken.)
Zondagmiddagtaart met de appeltjes van oom P. en tante C. uit Oirschot. Om zo te eten al heel erg lekker: hard, fris en zuur. Maar helemaal perfect in een tarte-tatin.
Eerst eenvoudig zanddeeg maken en een uurtje laten rusten in de koelkast. Dan de caramel: suiker in de pan laten smelten. De geschilde en gehalveerde appeltjes hierin even aanzetten en smoren tot ze mooi goudbruin glimmen van de caramel maar nog niet gaar zijn. De caramel krijgt zo ook een beetje appelsmaak.
De appeltjes dan in een ovenvorm leggen met de bolle kant boven, caramel erover en dan de taartbodem (die dus eerst nog even deksel is). Na klein half uur op zo’n 200 graden is hij klaar, de korst licht bruin en knapperig. Niet te veel laten afkoelen, anders krijg je ‘m niet meer uit de vorm omdat de caramel hard wordt.
Opdienen met een beetje slagroom. En bijvoorbeeld Darjeeling thee erbij. Was het altijd maar zondag.
Het beestje ingewreven met een mengsel van honing en venkelzaad. En gevuld met boter, venkelzaad en parten sinaasappel. In grote braadpan met bodempje gevogelte-fond in de oven. Kwam er mals en zeer goed op smaak weer uit.
Met gesmoorde venkel en gebakken aardappeltjes. En bosbessen met vanille-ijs na.
Gegeten bij Orontes West. Zeker één van onze favoriete restaurants in Amsterdam. Geen trendy gedoe, geen kapsones. Maar vanzelfsprekende gastvrijheid. En verse, heel goed klaargemaakte Turkse gerechten.
Vooraf wat mezze: babaganuç (op houtskool gegrilde aubergine, tomaat en peper met verse munt en granaatappelsaus – de lekkerste die ik ooit heb gegeten), walnotensalade (walnoten, peperpuree, olijfolie, sesampasta en granaatappelsaus) en sigara borek (in bladerdeeg gerolde en in olie gebakken fetakaas). En we wilden nog meer nemen maar men waarschuwde attent dat dat misschien wat veel zou worden. En dat we altijd nog bij konden bestellen.
Als hoofdgerechten alles van de houtskoolgrill: zij een hele zeebaars met salade, hij de lamsspies met yoghurt-komkommersalade. En bulgur. Daarbij een Spaanse Chardonnay waarvan de naam mij ontschoten is.
Tenslotte een lekkere baklava met espresso en muntthee na.