Verse rijpe abrikozen zijn er weer! Daarom meteen deze heerlijke taart uit het River Cafe kookboek Groen gemaakt. Te complex recept om hier allemaal te herhalen. Maar samengevat komt het hier op neer: je bakt een harde Wener bodem; daar leg je de halve abrikozen op en daar overheen giet je een vulling van gemalen amandelen, suiker en eieren. 40 minuten in een oven op 180 graden. Hemels.
Heerlijke lentestoof, naar Siciliaans recept (uit Eten in Italië van Antonio en Priscilla Carluccio). Klassiek met Fritelle Palermitana, knapperige gefrituurde kikkererwtenkoekjes.
Prachtig boek (op het eerste gezicht dan toch) en dito site: The perfect shape + the perfect sauce = The Geometry of Pasta. Ideale kruisbestuiving tussen een grafisch ontwerper en een kok.
Kijk vooral ook naar het vrolijkmakende recept in animatie voor farfalle met prosciutto en room:
The Geometry of Pasta from Pan Marketing on Vimeo.
(via Minimalissimo)
Flinke portie verse tortellini van bij Basilico. 4 minuutjes gekookt. Intussen wat boter gesmolten en daar wat blaadjes salie in laten trekken. En daar ook nog even de uitgelekte tortellini in gedaan.
» lees verder in ‘Tortellini al tartufo, burro, salvia e spinaci’
Hoe kondig je aan dat je een nieuw restaurant gaat openen? Precies: je maakt een trailer. Alleen de ronkende voice-over ontbreekt.
Overigens: niet alleen de trailer is een primeur, ook het concept (een kok en een keuken zijn niet meer genoeg – een beetje modern restaurant heeft een heus concept): je moet een kaartje kopen van te voren. En de prijs hangt af van de avond waarvoor je het koopt. Interesting.
(via Kottke)
Blijft een klassieke foto. Uit 1928. Met fijn beeldrijm tussen schedel en pan.
Ultieme snack. Groene asperges even blancheren, uit laken lekken, droogdeppen en dan op de gloeiendhete grillplaat. Droog, vooral niet met olie – dan wordt de grillsmaak nog sterker. En tenslotte nog wat zoute soyasaus erover. En dan snel opeten.
En al smikkelend bedachten we een Italiaanse variant, als antipasto. Met bijvoorbeeld aceto balsamico i.p.v. de sojasaus. Of een pittige chili-olie met knoflook. Gaan we gauw proberen.
Ineens wil iedereen iets weten over Food Rules van Michael Pollan. En terecht. Is een boek dat iedereen die van goed eten houdt zou moeten lezen. Geen gemoraliseer, geen opgeheven vinger maar nuchtere, praktische en bij vlagen leuke richtlijnen.
Koop het vooral via deze link naar Bol.com (krijgen wij er ook nog een paar grijpstuivers voor 
.
Inhaalslag: al een paar dagen eten we asperges – hadden ze niet in het Midden Oosten. Afgelopen zondag bij D. en A-J, witte asperges gekookt met foelie, heel verfijnd. Gisteren klassiek met boter, kervel en gerookte zalm.
En vandaag groene asperges in en door de risotto.Eerst de asperges gekookt, het kookvocht bewaard en bij de bouillon gedaan. De punten apart gehouden en de stengels in de food porcessor en gemengd met kooknat en bouillon.
Dan de risotto op de klassieke manier gemaakt maar met de groene, beetje dikke, aspergesoep. Afgemaakt met rijkelijk boter en parmezaan. En op het laatste de punten er door.
Daarbij nog een paar glazen Elzasser Pinot van Dirler.
