Pasta met pittige tomatensaus (met tomaat uit blik én verse tomaten), veel knoflook en wat chilivlokken. En natuurlijk een netje verse venusschelpen. Meer heeft een mens niet nodig voor een heerlijk maal. Of toch: een fijn glas witte Rueda.
Altijd lekker bij Thaise curries. En heel simpel te maken:
Want met kaas en mosterd. Boeren-nagelkaas om precies te zijn. En de Elzasser Raifalsa uit de Watatenzij-mosterdcollectie: mosterd met mierikswortel – voor de extra pittigheid, zeg maar.
Update: Wat of dat voor brood is op de foto? Een stevig, driehoekig brood met stuk of 31 granen. Van bakker Le Perron op de boerenmarkt op de Noordermarkt.
Van Lurisia, uit Italië. Volgens de etiketten helemaal slow – want ouderwets zonder toevoegingen gemaakt. De Gazzosa met alleen citroen, suiker en koolzuurhoudend water. Smaakt niet zo bijzonder, net als 7Up.
Te warm voor zware kost. Maar altijd zin in deze klassieker. Met een pittige knoflook vinaigrette. En basilicum. Volgende keer ook nog artisjok erbij. Maar of het dan nog “klassiek” is?
Update: volgens betrouwbare bron uit Nice is artisjok wel degelijk klassiek. Gelukkig.
Dus.
Om de Wunschgegner van vanavond moreel te steunen – daarna kan het vast niet meer met goed fatsoen. Kartoffelsalat, rode bietjes, komkommersalade met dille. En haring voor haar, gestoomde makreel voor hem. Ook nog een glas Riesling erbij (Steillage Trocken van Weingut Altenkirch – grappig genoeg door een Japanse vinologe gemaakt; heerlijk strak, tikje zuur, zeer fris, “knisperend wit fruit” volgens handelaar Okhuysen.).
Maar paella zou eigenlijk ook wel lekker zijn geweest…
Volvette kersen!
