Geen idee of het mag van de pasta-taliban, deze combi van pasta en caponata. Maar wij deden het. En het was lekker. Erg lekker. Want de caponata (van paar dagen terug) wordt alleen maar beter, iedere dag dat je hem bewaart, tot wel een maand lang. Maar nu istie al op.
De orechiette hebben we al dente gekookt en even snel omgeschept met wat jonge, zachte geitenkaas. En wat peterselie. Simpel.
Hoewel caponata eigenlijk een voorgerecht of zelfs antipasto is, aten wij het bij de gestoofde lamsschenkel. Die kochten we, heel lui, al min of meer kant en klaar gestoofd. Hebben we alleen nog wat hele tenen knoflook en een tak rozemarijn aan toegevoegd – de caponata was al genoeg werk).
» lees verder in ‘Caponata en gestoofde lamsschenkel’
Geen varkensknieën of kippenpoten. Ook geen slakken. Alleen wat verse inktvisringetjes en chorizo (en natuurlijk saffraan, paprika en boontjes). Toch gesmikkeld.
En heerlijke wijn, van Tempranillo, Cabernet Sauvignon en Bobal. Maar verder gewoon uit de supermarkt – in Valencia, dat dan weer wel (directe import van broer R., samen met nog meer lekkers als Serranoham en chorizo).
Gek op soep zijn we. Blijkt wel uit alle posts die we daarover schreven. En zullen blijven schrijven. Want soep is van alle tijden. Licht in de zomer, stevig in de winter. Fris en pittig in het oosten, hartig in het Westen. En zo kun je nog wel even door gaan.
Deze soep komt uit Libanon. Of liever: uit Lebanese Food & Cooking van Ghillie Basan.
Niet als teken van achterlijkheid, laat staan om die gekonfijte eend te onderdrukken. Maar gewoon omdat het heel erg lekker is: een smakelijke pilaf met sappig vlees in een sluier van knapperig goudbruin filodeeg.
Uit onze laatste aanwinst op het gebied van de Midden Oosterse keuken: Purple Citrus and Sweet Perfume van Silvena Rowe. Een prachtig verzorgd, rijk geïllustreerd kookboek met heerlijke gerechten uit de Levant.
Delicate visjes, die mulletjes. Daarom niet op, maar onder de grill klaargemaakt. Zodat ze mooi intact bleven. In hun geheel, met een buikje vol met tijm en citroen. En ingesmeerd met een beetje olijfolie. En dan 5 à 10 minuten onder de hete grill.
Daarbij wat tabbouleh, gegrilde courgettes en wat frisse venkel (heel dun gesneden, beetje zout en citroensap erdoor, even laten trekken zodat de venkel wat mals wordt, zonder knapperigheid te verliezen).
En een provençaalse rosé, waarvan we de naam vergeten zijn.
Comfort food voor lome zondag: grote kom dampende geurige soep. Met van alles erin: noedels, kip, groenten. Als smaakmakers vooral anijs, gember, knoflook en op het laatst verse munt en koriander. En dan maar slurpen.
Die typische Vietnamese friszoete smaken maken dit heel lekker. Willen we meer van maken en eten. Heeft iemand nog een goede tip voor een inspirerend Vietnamees kookboek?
Deze soep kwam overigens uit Rick Stein’s jongste kookboek: Rick Stein ontdekt de Oriënt.
Is dus heel lekker. Het recept vonden we op zo’n meeneemkaartje van ZTRDG (“Wat de boer wél kent”).
» lees verder in ‘Ontbijt met gebakken suikerbrood, frambozen en citroenschilletjes’
