Een onderschatte vis in Nederland. In Duitsland staat ie ongeveer op iedere menukaart onder de naam Zander. Een smakelijke zoetwatervis met stevig wit vlees. Bovendien verantwoord volgens de viswijzer, mits lokaal gevangen. Op de Albert Cuyp een mooi exemplaar van zo’n 800 gram gekocht.
» lees verder in ‘Snoekbaars met buik vol dille en venkel’
Zalig gegeten bij Merkelbach. Eerst wat fijne vleeswaren vooraf. Zoals coppa di parma en venkelsalami. Dan voor haar gekonfijt konijn, opgediend als salade, gekruid met ras al hanout. Voor hem een fijne soep van langoustines.
En vervolgens als hoofdgerechten zeebaars en harder met venkel en tomaat. En boterzacht gestoofd lamsvlees met meiknolletjes. Om af te sluiten met een amandelcakeje met perzikijs.
Een volgende keer gaan we die vissoep uitproberen die chef Burema op YouTube heeft staan:
Makreel kan wat tranig smaken maar niet met deze pittige marinade van verse harissa – gekocht op de Boerenmarkt, bij de verse-kruidenstal Belle Marie. Daar hebben we nog wat knoflook aan toegevoegd (fijngewreven met wat zout) en dat op de makreelfilets gesmeerd. En die dan even op de gril gelegd. Snel, pittig en lekker.
Daarbij een salade van bulgur, wat sperzieboontjes en granaatappelzaadjes. Voor het mooie.
Bosbessen kun je nooit genoeg eten, als ze in het seizoen zijn. Nu maar eens royaal in de muffins, bij het ontbijt. Met een beetje citroenrasp en -sap door het beslag. Is in een half uurtje gemaakt, ideaal voor het ontbijt:
Lichte snack. Soort hartige koek van kikkererwtenmeel. Met wat peper, zout en olijfolie. Wordt vers gemaakt bij Talia in de Prinsenstraat (Amsterdam). Waar eigenlijk continu allerlei Italiaans lekkers wordt gemaakt. Moesten we maar eens vaker langs gaan.
Ikea heeft net een kookboek uitgebracht: Homemade is Best. Geen idee of het lekker is allemaal. Maar de weergave van de ingrediëntenlijst is weer eens wat anders. En nee, dat zijn geen schroefjes maar kruidnagels. (via Kottke)
UPDATE: het ontwerpbureau van het boek, Forsman & Bodenfors, heeft hier alle pagina’s online staan.
Eenvoudig maal met linzensalade en brood. Bedje van pittige blaadjes rucola en waterkers. Daarover de gestoofde en weer wat afgekoelde linzen. Vinaigrette van olijfolie, mosterd, knoflook en wijnazijn. En wat verse blaadjes oregano. Tenslotte de feta en de artisjok erover.
Sapori Pugliesi, een eenvoudige afhaalrestaurant op de Weteringsschans. Het zag er allemaal niet heel bijzonder uit wat er in de toonbank lag. Maar eenmaal thuis was het toch beslist lekker: vegetarische lasagne met spinazie en tomaat voor haar. En met radicchio en pancetta voor hem.
Tip voor de afhaler: niet in de magnetron opwarmen maar gewoon in een hete oven. Is het wachten waard.
Volgende keer de lasagne van Lazagne eens uitproberen.
Lekkere gekruide lamsgehaktballetjes met pistache. Daarbij tsatziki van gesmoorde courgette, salade van rucola, tomaat en sumac. En platbrood. Dat we volgende keer zelf willen bakken – want dit smaakte naar karton.
(de foto’s zijn het gevolg van wat arty experimenten met Hipstamatic op de iPhone)
De geur alleen al: truffel met salie in boter. Zucht. Weliswaar geen verse truffel maar als geconcentreerde saus uit een potje. Evengoed lekker bedwelmend.
