Bijna vergeten. Na St. Jakobsschelpen en de snoekbaars hadden we nog een dessert: warme ananas in kruidensiroop en kokosijs met kaneel. In een half uurtje gemaakt. Vrij naar een recept van Atul Kochhar op BBC Food. Goede combinatie van zoet en kruidig, warm en koud. Had misschien nog iets mooier goudbruin kunnen roosteren. En volgende keer doen we er nog wat geroosterde amandelen of pistachenootjes over, voor het krokantje dat volgens de echte chefs nooit mag ontbreken.
Worden we heel blij van: een prachtig uitgegeven boek vol lekkers van de hand van de banketbakker Cees Holtkamp (samen met Jonah Freud van De Kookboekhandel). Klassieke technieken, goede uitleg en receptuur. En voorbeeldige vormgeving en fotografie.
Na de St.Jakobsschelpen als voorgerecht, aten we maar weer eens snoekbaars. Een stevige zoetwater roofvis, van 50 tot soms wel 120 centimeter. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Oost- en Midden Europa maar in de 19e eeuw hier uitgezet. En keurig ingeburgerd. Gelukkig maar want het is volgens sommigen de ideale sportvis die om een (ultra) moderne stijl van vissen vraagt. Hij zal dan ook niet ontbreken op de sportvis-DVD van Ed en Marco.
Al weer een week geleden. Maar dit gerecht kan men niet genoeg rondbazuinen: gebakken St. Jakobsschelpen op een puree van witte bonen (cannellini, borlotti, of boterbonen, kan allemaal) met wat rucola en olie met chili. Het is heel simpel maar smaak heerlijk.
Geurige pilav met verschillende specerijen en amandelen (zoals we wel vaker hebben gemaakt). En venkel met tomaatjes uit de oven. De venkel hebben we eerst even in gekookt, nog niet helemaal gaar. En dan met rijkelijk olijfolie, knoflook, peper & zout, wat venkelgroen en de hele tomaatjes in de oven, ongeveer kwartier op 200 graden.
Van onze leverancier uit het oosten weer een mooi stuk wild zwijn gekregen. Ruim 1,5 kilo van de nek en schouder. Dus meteen liefhebbers uitgenodigd voor een wilddiner afgelopen zaterdag.
Het is nog maar een concept maar mag van ons zo in productie. Nu zijn we behoorlijk tevreden met ons vijfpits gasfornuis. Maar dit is volkomen flexibel qua pannen die je er op zet. 85% van het oppervlak kun je gebruiken om mee te koken.
En dan ook nog intellligent. Bijvoorbeeld eerst even op hoog vuur en daarna zachtjes laten pruttelen. En uit laten gaan. Kun je gewoon inprogrammeren met een paar vingerstreken.
Nog even doorfantaserend zien we een draadloze verbinding met een iPhone/Pad. En dan gewoon automatisch een tweet als de soep klaar is. The internet of things komt dichterbij!
(via Michel Vuijlsteke)