Zodat je niet alleen in je eigen keuken maar ook op straat duidelijk laat weten dat er met jou niet te spotten valt. Culinair gezien.
Een puddingvorm behoort ook tot de mogelijkheden. Maar die vinden we iets minder hardcore.
(te verkrijgen bij Tattly: designy temporary tattoos)
We begonnen ons kerstmenu op eerste Kerstdag met een schuimige schorsenerensoep met stukjes gerookte saibling - een soort forel, in Nederlands riddervis genoemd.
Het zoete van de schorseneren met de rooksmaak van deze vis gaan heel goed samen. Gerookte forel zou overigens ook prima kunnen. Naar een recept van Alfons Schuhbeck, ooit vertoond bij Lanz Kocht.
Een prima opmaat voor de reebout (wordt vervolgd).
In de vele meren en vennen van Brandenburg leven heerlijke zoetwatervissen zoals snoekbaars, saibling, snoek en vast nog meer. Snoekbaars of Zander hebben we vaker gemaakt. Maar snoek nog nooit.
» lees verder in ‘Serieuze snoek’
Lastige vragen. Onze held Giorgio Locatelli doet in The Guardian goede suggesties voor een kerstmenu. En in zijn nieuwe boek Made in Sicily staan nog veel meer heerlijkheden (het is dat we het al hebben, anders hadden we het elkaar zeker voor Kerst cadeau gedaan).
Maar: we zitten diep in Brandenburg. Er ligt een grote eend in de diepvries. Worsten dringen zich op. En zometeen gaan we op bezoek bij een jager. Dus het wordt toch weer een traditioneel Duitsig menu. Maar ons hoor je niet mopperen.
Komende dagen meer hierover.
Niet alles tegelijk hoor, alleen de zachte bloed- en leverworst (linksonderin). Die pocheren we en eten we straks bij zuurkool met wat knolselderij-gratin.
De hausmacher is voor op het brood bij de lunch. De grote gerookte wildzwijnworst met mosterdzaad is voor de rest van de winter. En het spekvet gaat over de reerug van 1e kerstdag. Maar we lopen op de zaken vooruit…
We beginnen de week met een lekker gebakken ei.
(meer werk van Severija Incirauskaite – Kriauneviciene alhier)
Croissants eet je vers, anders is er weinig aan. Knapperig van buiten, zacht en luchtig van binnen. Maar na een paar uur gaat het al gauw richting karton. Wat nu?
Dezer dagen komt het er bij ons doordeweeks niet altijd van om zelf te koken. Gelukkig zijn vele goede afhaalzaken, in de buurt en op de route van werk naar huis. Zoals Mondo Mediterraneo Uptown in de Haarlemmerstraat (er is ook nog een Eastside in de Csaar Peterstraat) van Giancarlo Acciavatti en Gemma Mirabilio.
Althans, zelf roeren. Dat doet Stirr nu voor je. Ook in anti-aanbakpannen. Maar is hij ook hittebestendig genoeg als wokrobot?
… om langzaam wakker te worden: wat geroosterd brood, mascarpone en frambozenjam. En een sterke cappuccino.
