En zo ging dat dan in de jaren ’50 en ’60 in Londen:
(via SwissMiss)
Afgelopen week weer flink gesmikkeld van bloedsinaasappelen. Eerst maar weer eens een trifle met mascarpone en amandelkoekjes (hier het recept).
» lees verder in ‘Bloedsinaasappelen moeten op’
Lekker klussen. Maar dan met pudding. Om een crema catalana te maken. We hebben twee verschillende manieren uitgeprobeerd: met een gasbrander en met een salamander, gekocht op de markt in Barcelona.
» lees verder in ‘Spelen met vuur – en pudding’
Hartekreet: vergeet al die rare vergezochte vleesvervangers als je geen vlees wilt eten. Maak gewoon mooie combinaties met allerlei seizoensgroenten en peulvruchten. En vooral: met kruiden. Die geven sjeu aan je eten.
De veldsla aten we met een milde blauwe kaas (Fourme d’Ambert), wat grof gehakte walnoten en kleine stukjes appel.
De linzen hebben we gestoofd in bouillon met wat knoflook en majoraan. En er op het laatst rijkelijk verse peterselie door gemengd.
En een knapperige quiche (door eerst de bodem even blind te bakken – hier staat het recept) met spinazie en geitenkaas.
Sinds december is er een nieuw smikkelzaakje vlakbij kantoor, De Laatste Kruimel, een eetwinkel met een paar zitjes. Gevaarlijk verleidelijk, maar ook zeer welkom, want ik was niet echt te spreken over de lunchzaakjes in de buurt. » lees verder in ‘De Laatste Kruimel’
Een mooi gerecht uit onze jongste aanwinst Made in Sicily van Giorgio Locatelli. Een meesterwerk dat onze andere Italiaanse kookboeken doet verbleken.
De Siciliaanse keuken is toch echt onze favoriete keuken. Caponata is zo’n typisch Siciliaans gerecht, een zoetzure salade van seizoensgroente. Locatelli geeft vier verschillende recepten: een zomer, winter en kerstvariant, en één met artisjokken.
Zo mooi, zo lekker. Heb de video nu wel drie keer kwijlend bekeken: een eigen kruidentuin! Zee-egels! Morieljes! Kreeft! Duif! Artisjokken. Enfin, kijk zelf maar eens op de kaart.
Hier willen we naar toe. Alleen nog even sparen en dan naar Le Chalet de la Foret in Ukkel, België.
Op de croissants van Pompadour: heerlijke marmelade van bittere Siciliaanse sinaasappels. Die mijn broer had ingeslagen. En waar mijn moeder de marmelade van heeft gekookt (ongeveer volgens dit recept). En mijn vader de etiketten voor heeft gemaakt. Dus aan ons de schone taak om ze op te eten. Iemand moet het doen.
Meer moet dat niet zijn: goed brood (dit komt van Le Pain Quotidien maar er zijn in Amsterdam nog veel meer goede bakkers), laagje mayonaise, runderrookvlees er op. Wat krullen Parmezaanse kaas er over. En een draai met de pepermolen.
» lees verder in ‘Lekker brood met rookvlees en Parmezaanse kaas’
Aten we voorafgaand aan de gebraden eend: een vrolijke salade met dunne plakjes bloedsinaasappel, venkel en stukjes zachte zeeduivel. En friszure granaatappelpitjes.
» lees verder in ‘Salade van sinaasappel, venkel en zeeduivel’