Klinkt onsmakelijk en naar bioindustrie, maar is het niet! Van Dam had de Bierfabriek al gespot en een 9,5 gegeven. Nu vertrouwen we niet blindelings op Van Dam’s cijfers. Restaurant Anna, dat hij met een 10- beoordeelde, vonden wij toch wat tegenvallen.
Bierfabriek echter is onpretentieus en simpel. Je kunt er prima gegrilde kip met friet eten en huis-gebrouwen bier drinken. Leuk voor groepen of na het werk, niet voor romantische dinertjes.
» Lees verder over het bier en de kippetjes
Laatst bij restaurant Anna gegeten, nieuwsgierig geworden door de 10- van Johannes Van Dam. Alles heel aangenaam en prettig, maar eerlijk gezegd weten we niet meer precies wat we gegeten hebben. Misschien omdat we al snel teut waren. De porties zijn namelijk zo minimaal, dat je er makkelijk teveel wijn bij drinkt.
Onlangs hebben we in de Voerstreek sleepruimen (de vruchtjes van de sleedoorn struik) geplukt. De diepblauwe pruimpjes zien er verleidelijk uit, maar ze smaken verschrikkelijk wrang en zuur. De enige geschikte plek voor sleepruimen is dan ook in een fles sterke drank.
In Puglia, waar het nog hoogzomer was, ben ik verslingerd geraakt aan de ijskoffie. Heb verschillende varianten geprobeerd. Espressino freddo was het lekkerst, een soort frappé van koude espresso, ijs, suiker en melk/room. Bij de hippe koffiezaken in Nederland noemen ze dat volgens mij frozen cappuccino.
Soms kreeg je ook gewoon koude koffie met een bolletje vanilleijs of slagroom. Granita di caffè is de Siciliaanse variant: fijngeschaafd ijs (zonder melk of room) van espresso met slagroom naar wens. Mits goed bereid (zonder ijsbrokken) ook erg lekker.
Bij een Siciliaans ijszaakje in Otranto trouwens ook zalige amandelgranita gegeten van fijngemalen amandelen zonder melk of room. Waar vind je zoiets nou in Nederland?
Het mosselseizoen is aangebroken! Kenners zeggen dat de mosselen minder vet en groot zijn dan vorig jaar, maar dat kan nog komen. Geïnspireerd door een etentje bij de Ysbreeker, heb ik ze deze keer op Baskische wijze gemaakt. Dat wil zeggen met veel knoflook, chorizo, paprika en witte wijn. Ik had hier geen recept van, dus heb zelf wat geïmproviseerd.
Er zijn in Nederland maar weinig restaurants waar je echt lekkere wijnen per glas kunt drinken. Bij Bistrot Neuf kan dat. Hun motto is ons dan ook helemaal uit het hart gegrepen: ‘Het leven is te kort om slechte wijnen te drinken.’ Zo kun je al kiezen uit 6 soorten champagne per glas. De nadruk ligt op Franse wijnen, veel Bourgognes, maar ook heerlijke witte Duitse en Elzasser wijnen. Ook het menu is overwegend klassiek Frans met uiteraard een bijpassend wijnarrangement.
Na de St.Jakobsschelpen als voorgerecht, aten we maar weer eens snoekbaars. Een stevige zoetwater roofvis, van 50 tot soms wel 120 centimeter. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Oost- en Midden Europa maar in de 19e eeuw hier uitgezet. En keurig ingeburgerd. Gelukkig maar want het is volgens sommigen de ideale sportvis die om een (ultra) moderne stijl van vissen vraagt. Hij zal dan ook niet ontbreken op de sportvis-DVD van Ed en Marco.
Van Lurisia, uit Italië. Volgens de etiketten helemaal slow – want ouderwets zonder toevoegingen gemaakt. De Gazzosa met alleen citroen, suiker en koolzuurhoudend water. Smaakt niet zo bijzonder, net als 7Up.
Heerlijke lentestoof, naar Siciliaans recept (uit Eten in Italië van Antonio en Priscilla Carluccio). Klassiek met Fritelle Palermitana, knapperige gefrituurde kikkererwtenkoekjes.
Op veel plekken in Syrië en Jordanië te krijgen: vers citroensap met munt. Onnoemelijk verfrissend op warme dagen. En makkelijk zelf te maken: citroensap, beetje water (of ijs), handje verse muntbladeren en een paar scheppen suiker de blender in. Draaien, inschenken en opslurpen.