Op een zwoele zomeravond naar het Westergasterras gevlucht. Fijne plek om op een zomeravond te zitten, met terras op het westen waar je de zon kunt onder zien gaan.
Bij mooi weer serveren ze een Thaise BBQ: “Met deze mini BBQ maak je in een handomdraai heerlijke Thaise gerechten aan je eigen tafel. Met diverse vlees- en vissoorten, groenten, mie en sauzen. Super gezellig met z’n 2-en of met een groep & erg lekker!” Dat klonk verleidelijk en de mini BBQ zag er leuk uit.
Prachtige serie video’s over verschillende typische Amerikaanse sandwiches. Mijn favoriet: deze pastrami sandwich van de Second Avenue Deli in New York. Manager David Cohen, in sappig New Yorks:
“An Arab and an Israeli could sit and have a sandwich. And they talk about the weather. About snowremoval. They don’t reach for a fist or a knife. The pastrami is a microcosm of what’s right in the world. Pastrami is the glue that holds it all together.”
Meer van deze sandwich-wijsheden in mooie opnamen vind je in The Sandwich Issue van Saveur.com
Dit is het plan: je neemt zo’n Carnet de Table mee als je weer uit eten gaat. Je bestelt normaal, als ieder ander. Maar legt wel dit boek je op tafel. En schrijft daar af en toe iets in. Met een zwarte vulpen. Terwijl je geconcentreerd kauwend naar het plafond kijkt. En dan weer een afgemeten hapje neemt. Of even de onderkant van je biefstuk inspecteert. Of het tafelkleedje net even verschuift.
Een beetje oplettende gastheer zal dit niet ontgaan. En verdwijnt dan snel nerveus de keuken in. Wellicht dat de chef zelf nog even de schielijk eetzaal ingluurt. Om snel weer extra geconcentreerd in zijn pannen te gaan roeren. Want hij weet: met die gast is het menens!
Bestellen dus, dit mooie notitieboekje voor de serieuze gastronoom.
(via Eetschrijven)
Meneer Stein mocht weer zo’n fijne eetreis maken. Nu met een Volkswagenbusje door heel Spanje. En omdat we er zelf net zijn geweest leek ons dat wel interessant. Maar het eerste deel hebben we natuurlijk al weer gemist. Met daarin onder andere: Galicische empanada’s, gekookte varkenskoppen en kokkels bereid met een espressomachine.
Gelukkig blijkt de eerste aflevering, in 4 stukken weliswaar, al op YouTube te staan. En er komen nog 3 afleveringen. Dus onthouden: donderdagavond 21:00 (NL-tijd) op BBC2.
Update: intussen staan de andere 3 de afleveringen er ook bij op YouTube.
freedom of food and the golden temple from jason taylor on Vimeo.
Stel je voor: koken, eten en afwassen met duizenden tegelijk. Om niet. Dat gebeurt dagelijks in de Gouden Tempel, het heiligdom van de Sikh’s in Amritsar.
From a culture of sharing we have become a culture driven by possession and profit. The century of self. This short film comes from the kitchens of the Golden Temple where every day around 100,000 people, regardless of colour, caste or religion, donate, prepare, consume and clean for nothing more than compassion. Are we really moving in the right direction?
This year the world will produce enough food to feed twice the world’s population, yet every day almost one billion people will sleep hungry.
Spread uit Lucky Peach
In de kiosk en de supermarkt vliegen de eetglossy’s je om de oren. De kranten ruimen steeds meer ruimte in voor foodlifestyle of wat daar voordoorgaat. Internet wordt er over volgeblogd. Iedereen schrijft over eten. Wij ook. Maar bij ons is het toch vooral wat los gekeuvel. Er zijn ook steeds meer tijdschriften (on- en offline) die dieper gaan. En die het waard zijn eens rustig door te lezen. Als je niet vies bent van een doorwrocht essay op “ouderwets” papier.
Niets zo vreemd als lunchen en dineren met een glas melk erbij. Terecht dat dat over onze landgrenzen verbazing en zelfs afschuw opwekt. Zoals trouwens wel meer Hollandse eigenaardigheden in de keuken. Isabelg houdt de spiegel voor en geeft en passant enige nuttige tips voor het koken met Nederlanders. Belgen: weest gewaarschuwd!
Terug van een vakantie in Andalucia. In de Sierra de Aracena, om precies te zijn. Een rustig, tikje bergachtig en heel groen gebied. Met veel kurkeik-, kastanje- en olijfbomen. En bovenal varkensparadijs.
Zelf zitten we diep in Andalusië (waarover later meer – zeker iets over die heerlijke ham hier) met beperkt toegang tot internet. Maar intussen is Toni morgenavond op de radio, bij De Avonden op radio 6, ergens tussen 21:00 en 23:00. Als cultuurfilosoof over de Allerhande. Luistert allen!
Gastvrijheid is niet gebonden aan locatie, glamour of duurdoenerij. Het kan ook gewoon in de L-train in subway in New York. Deze reizigers worden geheel in stijl verwelkomd, aan tafel geplaatst en bediend. En vergast op een aangename lunch met haute cuisine. Alles vers bereid, dat spreekt. Bij iedere halte een nieuwe gang. Kwestie van goede timing. Vette snor heeft die gastheer trouwens.
(zie ook NYCdiningcar.com. En nog meer interessante eetvideo’s op het Vimeo-kanaal van Food Inspiration))
Hadden we helemaal gemist, maar is wat ons betreft de meest aanstekelijke eettelevisie sinds tijden: Antonio Carluccio en Gennaro Contaldo als 2 gulzige Italianen op reis door hun moederland. Waar ze verschillende regionale keukens koken en proeven. Hier staan een aantal recepten.
Er wordt zichtbaar genoten en met overgave gesmakt, gekreund en geslurpt. En gedold, zoals dat hoort bij olijke Italiaanse macho’s op leeftijd. Die octopus kwam niet per ongeluk in de zwembroek van Gennaro.
Er zijn helaas al 3 afleveringen voorbij (maar met een slimme truc wel degelijk op iPlayer – het Uitzendinggemist van de BBC – te bekijken). De 4e en laatste aflevering is woensdag 25 mei om 20:20 op BBC2. Kijken!
UPDATE: Er is inmiddels een tweede serie van 4 delen: Still Hungry. Weer heel vermakelijk. Nog 2 delen te gaan, op donderdagavond van 21:00- 22:00 onze tijd op BBC 2.
Bijna vergeten te vermelden: in Barcelona is nog tot 26 juni een interessante tentoonstelling in La Pedrera te zien over het eten in de kunst: The Art of Eating: from still life to Ferran Adrià. Met tal van werken bekende en minder bekende maar boeiende kunstenaars. Om er een paar te noemen: Pablo Picasso, Daniel Spoerri, Marcel Broodthaers, Joseph Beuys, Lothar Baumgarten en zo meer. Van 17e eeuw tot in de jaren ’80. In foto’s, schilderijen en installaties. Gratis te bezoeken als je toch al in Gaudi’s La Pedrera (oftewel Casa Mila) bent. Is ook geen straf.
En als je desondanks geen zin hebt in musea ga je gewoon naar de markt.