Langzaam gestoofd in alleen wat boter. Geen water. In grove stukken, eventueel met wat kleine uitjes. Klaar in zo’n 30 minuten op zacht vuur. Laatste 10 minuten een theelepel suiker erbij en nog wat rozemarijn.
Alle artikelen in de categorie 'foto':
Die zogenaamde intelligente hightech touch koelkast van Kreuzer & Schilling? Vergeet ‘m maar.
Dit werkt veel beter. Gewoon even je boodschappenlijstje bij elkaar klikken. Met deze vrolijke magneetjes, op de koelkast.
Is de melk op? Hop, magneetje erbij. Kind doet de was (en hopelijk ook die boodschappen).
Lekker klussen. Maar dan met pudding. Om een crema catalana te maken. We hebben twee verschillende manieren uitgeprobeerd: met een gasbrander en met een salamander, gekocht op de markt in Barcelona.
» lees verder in ‘Spelen met vuur – en pudding’
Hartekreet: vergeet al die rare vergezochte vleesvervangers als je geen vlees wilt eten. Maak gewoon mooie combinaties met allerlei seizoensgroenten en peulvruchten. En vooral: met kruiden. Die geven sjeu aan je eten.
De veldsla aten we met een milde blauwe kaas (Fourme d’Ambert), wat grof gehakte walnoten en kleine stukjes appel.
De linzen hebben we gestoofd in bouillon met wat knoflook en majoraan. En er op het laatst rijkelijk verse peterselie door gemengd.
En een knapperige quiche (door eerst de bodem even blind te bakken – hier staat het recept) met spinazie en geitenkaas.
Een mooi gerecht uit onze jongste aanwinst Made in Sicily van Giorgio Locatelli. Een meesterwerk dat onze andere Italiaanse kookboeken doet verbleken.
De Siciliaanse keuken is toch echt onze favoriete keuken. Caponata is zo’n typisch Siciliaans gerecht, een zoetzure salade van seizoensgroente. Locatelli geeft vier verschillende recepten: een zomer, winter en kerstvariant, en één met artisjokken.
Op de croissants van Pompadour: heerlijke marmelade van bittere Siciliaanse sinaasappels. Die mijn broer had ingeslagen. En waar mijn moeder de marmelade van heeft gekookt (ongeveer volgens dit recept). En mijn vader de etiketten voor heeft gemaakt. Dus aan ons de schone taak om ze op te eten. Iemand moet het doen.
Meer moet dat niet zijn: goed brood (dit komt van Le Pain Quotidien maar er zijn in Amsterdam nog veel meer goede bakkers), laagje mayonaise, runderrookvlees er op. Wat krullen Parmezaanse kaas er over. En een draai met de pepermolen.
» lees verder in ‘Lekker brood met rookvlees en Parmezaanse kaas’
Aten we voorafgaand aan de gebraden eend: een vrolijke salade met dunne plakjes bloedsinaasappel, venkel en stukjes zachte zeeduivel. En friszure granaatappelpitjes.
» lees verder in ‘Salade van sinaasappel, venkel en zeeduivel’
Zodat je niet alleen in je eigen keuken maar ook op straat duidelijk laat weten dat er met jou niet te spotten valt. Culinair gezien.
Een puddingvorm behoort ook tot de mogelijkheden. Maar die vinden we iets minder hardcore.
(te verkrijgen bij Tattly: designy temporary tattoos)
We begonnen ons kerstmenu op eerste Kerstdag met een schuimige schorsenerensoep met stukjes gerookte saibling - een soort forel, in Nederlands riddervis genoemd.
Het zoete van de schorseneren met de rooksmaak van deze vis gaan heel goed samen. Gerookte forel zou overigens ook prima kunnen. Naar een recept van Alfons Schuhbeck, ooit vertoond bij Lanz Kocht.
Een prima opmaat voor de reebout (wordt vervolgd).
