Want het kan ook zonder. Met verder alle andere ingrediënten. Dan noemt men het pasta con le sarde a mare. Een instinkertje. Want de vissen zwemmen dan nog in de zee, a mare. Grapjassen, daar in Sicilië.
» Lees verder over de pasta con le sarde
Want het kan ook zonder. Met verder alle andere ingrediënten. Dan noemt men het pasta con le sarde a mare. Een instinkertje. Want de vissen zwemmen dan nog in de zee, a mare. Grapjassen, daar in Sicilië.
» Lees verder over de pasta con le sarde
We hadden de lente in het hoofd. En we wilden de heerlijke venkelsalade die we vorige week bij Restaurant As hebben gegeten (later meer hierover) zelf ook eens maken.
» Lees verder over de venkel, de bonen en de tonijn
Serie verstilde explosies van spannend belichte bloemkool. Ze verbeelden beladen historische gebeurtenissen zoals deze ondergang van de Hindenburg. Door fotograaf Brock Davis.
Zou zomaar eens een klassieker kunnen worden bij ons. Want vrij makkelijk te maken, niet al te zwaar. En mooi: het oog wil ook wat.
Vanavond is Lanz Kocht weer te zien op ZDF. Vorige week maakte Alexander Herrmann daarin Klöße met paddestoelengoulash volgens dit recept. Leek ons wel wat.
Een zoetige stoof van lamsschouder en dadels. Ongeveer volgens dit recept van Nigella Lawson. Geserveerd bij een couscous met koriander en granaatappelzaadjes. En deze verrukkelijke worteltjes.
Het was een heerlijk maal.
Eigenlijk gewoon een variant op de Baskische mosselen. Dus ook met veel knoflook, chorizo en pimentón. En dan met venusschelpen of vongole in plaats van de mosselen.
Voor bij de borrel: de kwarteleitjes even koken (3 minuutjes), laten schrikken en pellen.
En de persillade maak je van een bosje bladpeterselie, teen knoflook, wat olijfolie en peper & zout. Allemaal even fijnmaken in een keukenmachine. Of fijnwrijven in een vijzel, nog lekkerder.
En dan maar dippen.
Laatst bij restaurant Anna gegeten, nieuwsgierig geworden door de 10- van Johannes Van Dam. Alles heel aangenaam en prettig, maar eerlijk gezegd weten we niet meer precies wat we gegeten hebben. Misschien omdat we al snel teut waren. De porties zijn namelijk zo minimaal, dat je er makkelijk teveel wijn bij drinkt.
In die volgorde, wat mij betreft. In dit geval de milde, bijna zoete Beierse Weißwurst-Senf van Händlmaier.
Past heel goed bij de gerookte worst met knoflook van worstprinses Diny Schouten. Sowieso een match made in heaven, mosterd en rookworst. Zeker in deze winterse tijden.
En helemaal met goed doorstoofde zuurkool en knapperig gebakken bratkartoffeln met karwei/kümmel.