Een mooi gerecht uit onze jongste aanwinst Made in Sicily van Giorgio Locatelli. Een meesterwerk dat onze andere Italiaanse kookboeken doet verbleken.
De Siciliaanse keuken is toch echt onze favoriete keuken. Caponata is zo’n typisch Siciliaans gerecht, een zoetzure salade van seizoensgroente. Locatelli geeft vier verschillende recepten: een zomer, winter en kerstvariant, en één met artisjokken.
» lees verder in ‘Winter Caponata’
Lastige vragen. Onze held Giorgio Locatelli doet in The Guardian goede suggesties voor een kerstmenu. En in zijn nieuwe boek Made in Sicily staan nog veel meer heerlijkheden (het is dat we het al hebben, anders hadden we het elkaar zeker voor Kerst cadeau gedaan).
Maar: we zitten diep in Brandenburg. Er ligt een grote eend in de diepvries. Worsten dringen zich op. En zometeen gaan we op bezoek bij een jager. Dus het wordt toch weer een traditioneel Duitsig menu. Maar ons hoor je niet mopperen.
Komende dagen meer hierover.
Kweeperen zijn niet overal te krijgen. Maar wel de moeite waard: tikje zuur, met een bijna citrusachtig aroma. Neem niet te grote, wat die hebben minder smaak. Als je ze koopt moeten ze al lekker ruiken.
Dit is een Armeens gerecht, met walnoten en ook nog wat granaatappelmelasse. Daardoor is de kool wat minder zoet dan op de klassieke manier met appel. Maar dat kan de kool wel hebben.
» lees verder in ‘Rode kool met kweepeer en walnoten’
We hadden weer eens een groot stuk wild zwijn uit de Duitse bossen. Deze keer een nekstuk van zo’n 2,5 kilo, ideaal om te smoren of stoven. Goede reden om een grande bouffe met vrienden te organiseren.
In Puglia hebben we afgelopen september vaak inktvis gegeten, in allerlei soorten en maten. En op bijna ieder moment van de dag, bij lunch, diner en als snack. Alleen niet als ontbijt.
De kwarteltjes hadden we en crapaudine: in z’n geheel, bijna helemaal ontbeend, met alleen nog bot in de boutjes. Anders wordt het wel een hele slappe vertoning. Voordeel is dat je de beestjes zo in hun geheel maar mooi vlak kunt grillen.
Ze bestaan al een tijdje maar wij hebben deze serie net ontdekt: Great Food Series van Penguin. Met teksten uit allerlei klassiekers van bijvoorbeeld Elisabeth David, Pellegrino Artusi of Brillat-Savarin.
» lees verder in ‘Literaire liflafjes in de Great Food Series’
Dit gewaagd maar eenvoudig dessert wilden we al een tijdje maken. Maar het is alleen lekker als je er goede bittere chocolade voor gebruikt. Zeker 70% cacao.
Gelukkig blijkt hier om de hoek zomaar een heuse chocolade-speciaalzaak te zitten: Chocolatl. Met de meest extreme soorten en combinaties; eclectic noemen ze het zelf. Met bijvoorbeeld hibiscus.Of chili. Of 100% cacao. Leuke bijkomstigheid zijn de vaak prachtige verpakkingen, ideaal om cadeau te doen.
Dit receptje is geinspireerd op een dessert uit het prachtige kookboek De Keuken van Noord-Spanje door Jenny Chandler:
» lees verder in ‘Spannende chocolade met olijfolie, zeezout en olijfolie op toast’
Lijnolie schijnt een wonderolie te zijn. Heb onlangs een boekje van de Beierse “professor” Alfons Schuhbeck hierover gelezen: Die Heilkraft von Omega 3. Warum das Leinöl unsere Gesundheit schützt. Allemaal wetenschappelijk onderbouwd. Lijnolie behoort tot de meervoudig onverzadigde vetzuren, die het meest waardevol zijn voor de mens. En daarvan zijn de omega 3 vetzuren (ook wel alfa linoleenzuur) het meest essentieel, omdat het lichaam deze niet zelf kan aanmaken. Zoals je op de afbeelding kunt zien, bevat lijnolie het hoogste aandeel omega 3 vetzuren (53,5 %).
Dit is het plan: je neemt zo’n Carnet de Table mee als je weer uit eten gaat. Je bestelt normaal, als ieder ander. Maar legt wel dit boek je op tafel. En schrijft daar af en toe iets in. Met een zwarte vulpen. Terwijl je geconcentreerd kauwend naar het plafond kijkt. En dan weer een afgemeten hapje neemt. Of even de onderkant van je biefstuk inspecteert. Of het tafelkleedje net even verschuift.
Een beetje oplettende gastheer zal dit niet ontgaan. En verdwijnt dan snel nerveus de keuken in. Wellicht dat de chef zelf nog even de schielijk eetzaal ingluurt. Om snel weer extra geconcentreerd in zijn pannen te gaan roeren. Want hij weet: met die gast is het menens!
Bestellen dus, dit mooie notitieboekje voor de serieuze gastronoom.
(via Eetschrijven)
