Lekker makkelijk, zo’n kant en klare gerookte eendenborst zoals eergisteren. Maar al tijden willen we dat toch echt eens zelf doen, dat roken. De rookmot hebben we al. Maar welke rookoven hebben we dan nodig?
Geen enkele. Kan gewoon in de pan. Blijkt uit deze instructies van Saveur.com. En je hebt alle spullen waarschijnlijk al in huis (behalve misschien die rookmot of zaagsel; maar een beetje keukenzaak of -webshop heeft dat in het assortiment).
Die zogenaamde intelligente hightech touch koelkast van Kreuzer & Schilling? Vergeet ‘m maar.
Dit werkt veel beter. Gewoon even je boodschappenlijstje bij elkaar klikken. Met deze vrolijke magneetjes, op de koelkast.
Is de melk op? Hop, magneetje erbij. Kind doet de was (en hopelijk ook die boodschappen).
Lekker klussen. Maar dan met pudding. Om een crema catalana te maken. We hebben twee verschillende manieren uitgeprobeerd: met een gasbrander en met een salamander, gekocht op de markt in Barcelona.
Althans, zelf roeren. Dat doet Stirr nu voor je. Ook in anti-aanbakpannen. Maar is hij ook hittebestendig genoeg als wokrobot?
Video over Joel Bukiewicz van Cut Brooklyn. Die zich zelf leerde messen te maken, from scratch. En er achter kwam dat er koks en foodies voor op de wachtlijst willen. Geen wonder met zulke mooie messen.
(via SwissMiss)
Heel blits natuurlijk, zo’n modern touchscreen op de deur van je koelkast. Die je vertelt hoe lang de inhoud nog goed is. Of wat je nodig hebt. En nog veel meer.
Lijkt ons toch vooral een technische benadering van een theoretisch probleem: “… omdat het kan”. Want hoe groot is dit probleem nou echt? En los je het op door naar een scherm op een deur te staren? Gewoon opendoen en kijken is niet moeilijker. Dan kun je ook nog even ruiken of alles nog goed is. Zegt meer dan een stempeltje op een potje op een beeldscherm. Of zijn we nu te sceptisch?
Hoe dan ook, we staan nog niet te springen. Maar dat mooie touchscreen inductiefornuis William, wanneer is dat nou eens te koop?
Niet doen: een koekenpan met anti-aanbaklaag op het vuur laten staan terwijl je zelf lekker rustig zit te tafelen.Terug in de keuken kwam de walm ons tegemoet.
Het restje olijfolie wat er nog in zat is een soort verbinding aangegaan met de anti-aanbak coating. En in een stroperige lijm veranderd. Niets meer aan te doen. En dus moesten we een nieuwe kopen.
Dat dit niet allang bestond, denk je dan. Want ook onze iPad zit regelmatig onder de vlekken en spetters. Net als de kookboeken trouwens. Maar die worden alleen maar dierbaarder van al die welriekende bladwijzers. Dat gaat niet op voor de moderne gadget.
Enter the Chef Sleeve. Al was het maar om ook met de allervetste vingers door de recepten van BBC Food te kunnen scrollen.
Komt er dan binnenkort wel een app om je iPad ook als weegschaal te kunnen gebruiken?
Handige toepassing van siliconen: thefoodloop. Nooit meer klungelen met touwtjes, scharen en knopen. Kan zo de oven in. En maak je makkelijk weer los.
Oftewel: de R2B2 van Christoph Tetard! Het betere degelijke Duitse handwerk, prachtig afgewerkt in hout en staal.
Hebben we hier met terugwerkende kracht zomaar een nog niet opgemerkte foodtrend te pakken? Zat Talkin’ food te slapen?
Eerst kwamen we deze Spaanse stoom en bakbol tegen bij Bright. Van siliconen, dus ovenvast. En schijnbaar precies goed om het eten in de oven te braden en te stomen. Bovendien sierlijk genoeg om op tafel te zetten:
Het is nog maar een concept maar mag van ons zo in productie. Nu zijn we behoorlijk tevreden met ons vijfpits gasfornuis. Maar dit is volkomen flexibel qua pannen die je er op zet. 85% van het oppervlak kun je gebruiken om mee te koken.
En dan ook nog intellligent. Bijvoorbeeld eerst even op hoog vuur en daarna zachtjes laten pruttelen. En uit laten gaan. Kun je gewoon inprogrammeren met een paar vingerstreken.
Nog even doorfantaserend zien we een draadloze verbinding met een iPhone/Pad. En dan gewoon automatisch een tweet als de soep klaar is. The internet of things komt dichterbij!
(via Michel Vuijlsteke)