Sinds december is er een nieuw smikkelzaakje vlakbij kantoor, De Laatste Kruimel, een eetwinkel met een paar zitjes. Gevaarlijk verleidelijk, maar ook zeer welkom, want ik was niet echt te spreken over de lunchzaakjes in de buurt. » lees verder in ‘De Laatste Kruimel’
Meer moet dat niet zijn: goed brood (dit komt van Le Pain Quotidien maar er zijn in Amsterdam nog veel meer goede bakkers), laagje mayonaise, runderrookvlees er op. Wat krullen Parmezaanse kaas er over. En een draai met de pepermolen.
» lees verder in ‘Lekker brood met rookvlees en Parmezaanse kaas’
Niet alles tegelijk hoor, alleen de zachte bloed- en leverworst (linksonderin). Die pocheren we en eten we straks bij zuurkool met wat knolselderij-gratin.
De hausmacher is voor op het brood bij de lunch. De grote gerookte wildzwijnworst met mosterdzaad is voor de rest van de winter. En het spekvet gaat over de reerug van 1e kerstdag. Maar we lopen op de zaken vooruit…
Salade van zeekat zou je het ook kunnen noemen. Want dat is de ander naam voor deze inktvis die bekender is als sepia.
Hebben we in een klein restaurantje met terras aan zee gegeten, La Veranda di Giselda in San Vito. Samen met wat andere vissige antipasti, zoals sardine in saor en octopus. En een fles koele Falanghina.
» lees verder in ‘Frisse salade van verse inktvis, kikkererwten en bleekselderij’
Dit is geen onsmakelijk insect dat zich verschuilt onder tegels. Integendeel: het is een soort knapperige pizza van gekaramelliseerde uien met tapenade en ansjovis. De naam zou van het Occitaans voor gezouten vis, peis salat afkomstig zijn.
Heel lekker door het zoet van de uien en het zout van olijven en vooral die ansjovis. Gaat goed als lunch. Met een frisse groene salade en een rode wijn uit de Languedoc.
» lees verder in ‘Ah, la pissaladière!’
Prachtige serie video’s over verschillende typische Amerikaanse sandwiches. Mijn favoriet: deze pastrami sandwich van de Second Avenue Deli in New York. Manager David Cohen, in sappig New Yorks:
“An Arab and an Israeli could sit and have a sandwich. And they talk about the weather. About snowremoval. They don’t reach for a fist or a knife. The pastrami is a microcosm of what’s right in the world. Pastrami is the glue that holds it all together.”
Meer van deze sandwich-wijsheden in mooie opnamen vind je in The Sandwich Issue van Saveur.com
Gastvrijheid is niet gebonden aan locatie, glamour of duurdoenerij. Het kan ook gewoon in de L-train in subway in New York. Deze reizigers worden geheel in stijl verwelkomd, aan tafel geplaatst en bediend. En vergast op een aangename lunch met haute cuisine. Alles vers bereid, dat spreekt. Bij iedere halte een nieuwe gang. Kwestie van goede timing. Vette snor heeft die gastheer trouwens.
(zie ook NYCdiningcar.com. En nog meer interessante eetvideo’s op het Vimeo-kanaal van Food Inspiration))
Het is al weer bijna 3 weken geleden. Maar ik denk nog bijna dagelijks terug aan het eten op de markten in Barcelona. Gewoon aan een toog, tussen de marktstallen. Op Mercat Sant Josep oftewel de Boqueria. Maar ook in de onlangs opgeknapte en gemoderniseerde Mercat Santa Caterina.
Simpel “taartje” van ei in ham, lekker bij lunch of ontbijt. Verwarm de oven voor op 180 graden. Neem een bakvorm voor muffins of wat kleine gebaksvormpjes. Vet de vorm in met wat olie en bekleed ze met een mooie dunne plak ham - wij gebruikten Serrano ham, maar andere kan ook.
