Gastvrijheid is niet gebonden aan locatie, glamour of duurdoenerij. Het kan ook gewoon in de L-train in subway in New York. Deze reizigers worden geheel in stijl verwelkomd, aan tafel geplaatst en bediend. En vergast op een aangename lunch met haute cuisine. Alles vers bereid, dat spreekt. Bij iedere halte een nieuwe gang. Kwestie van goede timing. Vette snor heeft die gastheer trouwens.
(zie ook NYCdiningcar.com. En nog meer interessante eetvideo’s op het Vimeo-kanaal van Food Inspiration))
Het is al weer bijna 3 weken geleden. Maar ik denk nog bijna dagelijks terug aan het eten op de markten in Barcelona. Gewoon aan een toog, tussen de marktstallen. Op Mercat Sant Josep oftewel de Boqueria. Maar ook in de onlangs opgeknapte en gemoderniseerde Mercat Santa Caterina.
Laatst een weekend in Antwerpen geweest voor Kiefer, mode en eten. Helaas stormde en regende het, dus we waren gedwongen om veel in café’s en restaurants te zitten.
Simpel “taartje” van ei in ham, lekker bij lunch of ontbijt. Verwarm de oven voor op 180 graden. Neem een bakvorm voor muffins of wat kleine gebaksvormpjes. Vet de vorm in met wat olie en bekleed ze met een mooie dunne plak ham - wij gebruikten Serrano ham, maar andere kan ook.
Goede lunchadressen zijn in Amsterdam op één hand te tellen. En Gartine is daar zeker één van. Ze gebruiken groente, vruchten en kruiden uit eigen moestuin en mooie Slow Food producten. Ook zijn ze goed in patisserie en bieden fijne high tea’s aan. Wij namen nu alleen een hartige lunch. Aardappeltjes en adoptiekip-eitje uit de oven met gerookte zalm en dragonmayonaise. En eiersalade met prosciutto, truffelmayonaise en zuurdesembrood.
Zaligheid: brood met porchetta, geroosterde varkensbuik met knoflook, rozemarijn en venkelzaad (van bij Casa del Gusto – voor al uw slow food behoeften). In Italië vaak op markten te krijgen. Dan staat er zo’n witte bus met daarin een heel varken aan het spit. Geheel ontbeend en gevuld. En dan krijg je een knapperig open gesneden broodje met een paar flinke warme plakken. Zo lekker. Je kunt het ook zelf maken, zoals met dit recept van Janneke Vreugdenhil voor 30 à 40 personen. Iedereen moet dit proeven!
Zeuren we al jaren om: degelijk Duits brood. Zwaar, vol en dicht gebakken. Zo is brood bedoeld. Met allerlei granen en kümmel. Zalig met alleen wat boter. Boterham met tevredenheid.
Niet dat we iets te kort komen hier in Amsterdam. Het alomtegenwoordige sponsbrood, vol “broodverbeteraar” maar zonder smaak uit de supermarkten is inmiddels makkelijk te ontwijken. Met verschillende goede bakkers zoals Hartog’s, waar ze zelf hun graan malen, De Bakkerswinkel, Brood, Vlaamsch Broodhuys en niet te vergeten de Gebroeders Niemijer.
Leuke verassing voor de zondagse lunch in London: Restaurant St. John Bread and Wine. Van kok Fergus Henderson. Ook auteur van het kookboek Nose to Tail Eating. Hele eenvoudige, min of meer Britse gerechten en ingredienten. En zo’n beetje alle onderdelen van de geslachte dieren. Daar bleven wij nog wat terughoudend. Niet omdat we het eng vinden, maar meer omdat we zin hadden in een lichte lunch. Zonder hart, pens of varkenskop.
Want met kaas en mosterd. Boeren-nagelkaas om precies te zijn. En de Elzasser Raifalsa uit de Watatenzij-mosterdcollectie: mosterd met mierikswortel – voor de extra pittigheid, zeg maar.
Update: Wat of dat voor brood is op de foto? Een stevig, driehoekig brood met stuk of 31 granen. Van bakker Le Perron op de boerenmarkt op de Noordermarkt.
De dag van ons leven (voor de goede verstaander), luister bij gezet met een zonnige, feestelijke lunch op de binnenplaats van Restaurant Bridges.
Zondagse lunch bij Lloyd Hotel. Veel design, weinig gasten – lekker rustig. Een heerlijke salade van rucola, artisjok, ingemaakte citroen en parmezaanse kaas. En een broodje hummus.
Sinds de laatste post hebben we allebei bijna een week nauwelijks gegeten. Buikgriep. Dus alleen wat bouillon, wat miso-soep en in de laatse fase wat miso-soep met noedels. Maar vandaag was de wederopstanding. Dat hebben we gevierd met een stevige wandeling door de stad en… soep.
Maar dan bij De Soepwinkel. Hij de Ierse groentensoep – stevig gevuld met wortel, prei, selderij en haver. En zij een kokos-wortelsoep. Ontzettend goede soep daar.
Trouwens, voor vanavond staat er een milde Tom-Yam op het menu. Omdat we zo gek zijn op soep.