Een mooi gerecht uit onze jongste aanwinst Made in Sicily van Giorgio Locatelli. Een meesterwerk dat onze andere Italiaanse kookboeken doet verbleken.
De Siciliaanse keuken is toch echt onze favoriete keuken. Caponata is zo’n typisch Siciliaans gerecht, een zoetzure salade van seizoensgroente. Locatelli geeft vier verschillende recepten: een zomer, winter en kerstvariant, en één met artisjokken.
» lees verder in ‘Winter Caponata’
Beetje mosterd na de maaltijd. Maar dit was ons klassiek Duitse kerstmenu, naar een recept van Kolja Kleeberg uit de kerstuitzending van Lanz Kocht. Kan ook goed met gans in plaats van eend.
» lees verder in ‘Gebraden eend met serviettenknödel en rode kool’
We begonnen ons kerstmenu op eerste Kerstdag met een schuimige schorsenerensoep met stukjes gerookte saibling - een soort forel, in Nederlands riddervis genoemd.
Het zoete van de schorseneren met de rooksmaak van deze vis gaan heel goed samen. Gerookte forel zou overigens ook prima kunnen. Naar een recept van Alfons Schuhbeck, ooit vertoond bij Lanz Kocht.
Een prima opmaat voor de reebout (wordt vervolgd).
Kweeperen zijn niet overal te krijgen. Maar wel de moeite waard: tikje zuur, met een bijna citrusachtig aroma. Neem niet te grote, wat die hebben minder smaak. Als je ze koopt moeten ze al lekker ruiken.
Dit is een Armeens gerecht, met walnoten en ook nog wat granaatappelmelasse. Daardoor is de kool wat minder zoet dan op de klassieke manier met appel. Maar dat kan de kool wel hebben.
Met o.a. saffraan, tuinbonen, kardemom, rozijnen en pistachenoten. De truc is om de rijst mooi gaar te krijgen zonder dat ie te nat of te droog is. Daarom moet je hem voorweken en afgedekt met een vel bakpapier koken. Mocht dit toch niet goed lukken, dan kun je de pan met deksel ook in de oven zetten.
Op de Albert Cuyp-markt vonden we mooi zeebaarzen en kokkels. Leek ons wel een leuke combinatie met venkel en pastis. Dat hebben we vast ooit ergens gelezen maar we wisten niet meer waar. Dus hebben we zelf maar iets verzonnen:
» lees verder in ‘Gebakken zeebaars met kokkels, pastis en venkel’
Sopa de Ajo. Voor als het echt koud en kil is: een hete soep van knoflook en rokerige pimentón. En een ei. Gezien in Rick Stein’s Spain. En zelf nagemaakt:
We hadden weer eens een groot stuk wild zwijn uit de Duitse bossen. Deze keer een nekstuk van zo’n 2,5 kilo, ideaal om te smoren of stoven. Goede reden om een grande bouffe met vrienden te organiseren.
De kwarteltjes hadden we en crapaudine: in z’n geheel, bijna helemaal ontbeend, met alleen nog bot in de boutjes. Anders wordt het wel een hele slappe vertoning. Voordeel is dat je de beestjes zo in hun geheel maar mooi vlak kunt grillen.
Onlangs hebben we in de Voerstreek sleepruimen (de vruchtjes van de sleedoorn struik) geplukt. De diepblauwe pruimpjes zien er verleidelijk uit, maar ze smaken verschrikkelijk wrang en zuur. De enige geschikte plek voor sleepruimen is dan ook in een fles sterke drank.
