Voor bij de borrel: de kwarteleitjes even koken (3 minuutjes), laten schrikken en pellen.
En de persillade maak je van een bosje bladpeterselie, teen knoflook, wat olijfolie en peper & zout. Allemaal even fijnmaken in een keukenmachine. Of fijnwrijven in een vijzel, nog lekkerder.
En dan maar dippen.
In Puglia hebben we nauwelijks fastfood ketens gezien. Ze hebben daar hun eigen snackcultuur. Het is de vraag of die zoveel gezonder is, want ook behoorlijk vet. Bijvoorbeeld focaccia of panzerotti (kleine gefrituurde dichtgevouwen pizza’s).
Puglia is ook bekend vanwege zijn brood en focaccia. Il pane di Altamura heeft zelfs een DOP keurmerk en behoort tot het Slow Food presidio van Puglia. Het wordt gemaakt van het bijzondere graan van de Murgia (een karstplateau met graanvelden).
Koel glas bier er bij en dan maar knabbelen van deze pittige, rokerige amandelen. Je houdt niet meer op. Is heel makkelijk zelf te maken. De hoeveelheden zie en proef je vanzelf wel, komt allemaal niet zo nauw.
Want mevrouw zit in Berlijn. Dus meneer kijkt naar filmpjes over wat men daar zoal maakt. Zoals de Currywurst van Rainer Lehman, eigenaar van de Curry Baude bij U-Bahnhof Gesundbrunnen.
Terug van een vakantie in Andalucia. In de Sierra de Aracena, om precies te zijn. Een rustig, tikje bergachtig en heel groen gebied. Met veel kurkeik-, kastanje- en olijfbomen. En bovenal varkensparadijs.
In het land van de onbegrensde mogelijkheden zie je ze steeds meer, de food trucks. Het zijn allang niet meer de obligate hotdog of burger joints. Maar heuse culinaire werkplaatsjes. Met verse bereide gerechten, al dan niet biologisch. En specialiteiten uit alle windstreken. Van India tot België, van El Salvador tot de Filippijnen. Een greep:
Ze maken ook handig gebruik van internet: strakke websites, tweets om op de hoogte te blijven, Googlemaps met real time location en zelfs iPhone apps. Je kunt ze eigenlijk niet kunt missen.
Waar blijven dan de Nederlandse food trucks?
Lichte snack. Soort hartige koek van kikkererwtenmeel. Met wat peper, zout en olijfolie. Wordt vers gemaakt bij Talia in de Prinsenstraat (Amsterdam). Waar eigenlijk continu allerlei Italiaans lekkers wordt gemaakt. Moesten we maar eens vaker langs gaan.
En lekker bovendien.
Het hek is van de dam. Nu krijgen ook gerechten hun eigen facebook-pagina. Kunnen we dan binnenkort ook gerechten die we niet lekker vinden unfrienden? Evengoed lekker, die crostini.
(via Cucinone)
Niet met 950.000 mensen op de Festmeile bij de Brandenburger Tor; maar met zijn drieën rustig op het Duitse platteland. En met veel lekkers. Onder andere king crab-poten, gerookte zalmforel en aardappelsalade van Rogacki.
En op het moment suprême champagne met quarkbällchen. Een lichtere variant op de Hollandse oliebol. Ook van gistdeeg maar met kwark en vanille. Heerlijk.
Hier staat een goed recept – is makkelijker dan oliebollen maken.
Hebben we niet gegeten, want volle maag van bij Weinhaus Uhle. Maar was moeilijk te weerstaan.