Restaurant As. Hier hadden we dus al veel eerder naar toe moeten gaan. Al veel over gehoord en gelezen. Maar het was er nog niet van gekomen.
» Lees verder over dit overvloedige maar heerlijke maal
Restaurant As. Hier hadden we dus al veel eerder naar toe moeten gaan. Al veel over gehoord en gelezen. Maar het was er nog niet van gekomen.
» Lees verder over dit overvloedige maar heerlijke maal
Laatst bij restaurant Anna gegeten, nieuwsgierig geworden door de 10- van Johannes Van Dam. Alles heel aangenaam en prettig, maar eerlijk gezegd weten we niet meer precies wat we gegeten hebben. Misschien omdat we al snel teut waren. De porties zijn namelijk zo minimaal, dat je er makkelijk teveel wijn bij drinkt.
We hadden weer eens een groot stuk wild zwijn uit de Duitse bossen. Deze keer een nekstuk van zo’n 2,5 kilo, ideaal om te smoren of stoven. Goede reden om een grande bouffe met vrienden te organiseren.
Het meest indrukwekkende diner van de hele reis door Puglia aten we bij Masseria Il Frantoio bij Ostuni. Een waar feestmaal met bijzondere traditionele Pugliese groentegerechten.
Salade van zeekat zou je het ook kunnen noemen. Want dat is de ander naam voor deze inktvis die bekender is als sepia.
Hebben we in een klein restaurantje met terras aan zee gegeten, La Veranda di Giselda in San Vito. Samen met wat andere vissige antipasti, zoals sardine in saor en octopus. En een fles koele Falanghina.
Pas bij S. en R. gesmikkeld. De ster van de maaltijd was het sluitstuk: deze heerlijke pruimentaart naar recept van Grootmoeder Uus. Onovertroffen. Dus vandaag een gastrecept uit de vorige eeuw:
Bij de Siciliaanse keuken denk je misschien meteen aan vis, caponata (hier staat een goed recept) en Arabische invloeden. Maar ze eten er ook gewoon gebakken aardappelen met vette braadworst. Net zo makkelijk.
Terwijl T. in Amsterdam de Ysbreeker herontdekte, gaf ondergetekende een workshop op een congres in Bristol. Daar krijg je veel honger van.
Gelukkig verzeilden we na afloop in Jamie’s Italian, één van de bijna 20 vestigingen in Groot-Brittanië. Een formule-restaurant, maar zeker geen eenheidshap. Er worden originele Italiaanse gerechten gemaakt van verse ingrediënten. Er is zelfs een mooie vis-toonbank met de vangst van de dag.
De Ysbreeker in Amsterdam is afgelopen jaar helemaal verbouwd en redesigned. Het is nu een grote, diepe ruimte geworden met een mooi interieur. Het fijne terras aan de Amstel blijft natuurlijk favoriet, maar daar was geen sprake van op deze storm- en regenachtige avond. Nu zaten we een beetje raar in de biljartkamer, omdat het verder bomvol was.
Niets is zo heerlijk als op een zomeravond op een zonnig balkon getrakteerd te worden op een fijn viergangen diner. Als aperitief dronken we een feestelijke rosé champagne uit Luxemburg.
We begonnen met een tartaar van tonijn met kappertjes. Lekker licht en fris op zo’n zomeravond. Bij de voorgerechten dronken we een Duitse Blanc de Noir Spätburgunder trocken 2010 van Weingut Kriechel uit Ahrweiler.
Dit is een heerlijk recept van Gennaro Contaldo voor een lamsstoofschotel met verse erwten (Gennaro is 1 van de 2 gulzige Italianen waar we een paar dagen geleden nog over schreven). Een eenvoudig gerecht, dat barst van de smaak. Wees dan ook niet terughoudend met de tijm.
Wij vierden Pasen in Zuid Limburg met lamsbout (weliswaar Texels) en veel asperges. Op zoek naar het witte goud ontdekten we een heerlijke landwinkel vlakbij Gulpen: de Eyserhalte. Ik had het adres uit het Slow Food boek Raapsteeltje; achterin staat een handige lijst met adressen van markten en landwinkels per provincie.