Afgelopen week weer flink gesmikkeld van bloedsinaasappelen. Eerst maar weer eens een trifle met mascarpone en amandelkoekjes (hier het recept).
Afgelopen week weer flink gesmikkeld van bloedsinaasappelen. Eerst maar weer eens een trifle met mascarpone en amandelkoekjes (hier het recept).
Hartekreet: vergeet al die rare vergezochte vleesvervangers als je geen vlees wilt eten. Maak gewoon mooie combinaties met allerlei seizoensgroenten en peulvruchten. En vooral: met kruiden. Die geven sjeu aan je eten.
De veldsla aten we met een milde blauwe kaas (Fourme d’Ambert), wat grof gehakte walnoten en kleine stukjes appel.
De linzen hebben we gestoofd in bouillon met wat knoflook en majoraan. En er op het laatst rijkelijk verse peterselie door gemengd.
En een knapperige quiche (door eerst de bodem even blind te bakken – hier staat het recept) met spinazie en geitenkaas.
Een mooi gerecht uit onze jongste aanwinst Made in Sicily van Giorgio Locatelli. Een meesterwerk dat onze andere Italiaanse kookboeken doet verbleken.
De Siciliaanse keuken is toch echt onze favoriete keuken. Caponata is zo’n typisch Siciliaans gerecht, een zoetzure salade van seizoensgroente. Locatelli geeft vier verschillende recepten: een zomer, winter en kerstvariant, en één met artisjokken.
Aten we voorafgaand aan de gebraden eend: een vrolijke salade met dunne plakjes bloedsinaasappel, venkel en stukjes zachte zeeduivel. En friszure granaatappelpitjes.
Lees verder
Beetje mosterd na de maaltijd. Maar dit was ons klassiek Duitse kerstmenu, naar een recept van Kolja Kleeberg uit de kerstuitzending van Lanz Kocht. Kan ook goed met gans in plaats van eend.
We begonnen ons kerstmenu op eerste Kerstdag met een schuimige schorsenerensoep met stukjes gerookte saibling - een soort forel, in Nederlands riddervis genoemd.
Het zoete van de schorseneren met de rooksmaak van deze vis gaan heel goed samen. Gerookte forel zou overigens ook prima kunnen. Naar een recept van Alfons Schuhbeck, ooit vertoond bij Lanz Kocht.
Een prima opmaat voor de reebout (wordt vervolgd).
Croissants eet je vers, anders is er weinig aan. Knapperig van buiten, zacht en luchtig van binnen. Maar na een paar uur gaat het al gauw richting karton. Wat nu?
Kweeperen zijn niet overal te krijgen. Maar wel de moeite waard: tikje zuur, met een bijna citrusachtig aroma. Neem niet te grote, wat die hebben minder smaak. Als je ze koopt moeten ze al lekker ruiken.
Dit is een Armeens gerecht, met walnoten en ook nog wat granaatappelmelasse. Daardoor is de kool wat minder zoet dan op de klassieke manier met appel. Maar dat kan de kool wel hebben.
Met o.a. saffraan, tuinbonen, kardemom, rozijnen en pistachenoten. De truc is om de rijst mooi gaar te krijgen zonder dat ie te nat of te droog is. Daarom moet je hem voorweken en afgedekt met een vel bakpapier koken. Mocht dit toch niet goed lukken, dan kun je de pan met deksel ook in de oven zetten.
Op de Albert Cuyp-markt vonden we mooi zeebaarzen en kokkels. Leek ons wel een leuke combinatie met venkel en pastis. Dat hebben we vast ooit ergens gelezen maar we wisten niet meer waar. Dus hebben we zelf maar iets verzonnen:
Lees verder
Sopa de Ajo. Voor als het echt koud en kil is: een hete soep van knoflook en rokerige pimentón. En een ei. Gezien in Rick Stein’s Spain. En zelf nagemaakt:
Dat is pas lekker shoppen. In de “nieuwe” winkel van Diny Schouten en Floris Brester in Amsterdam Zuid. Vol met ter plekke bereide worsten, paté’s, terrines en rillettes. En nog veel meer.