Door de warmte schieten de asperges nu met duizenden de grond uit. In de winkel zijn ze dan ook ineens de helft goedkoper. Als asperges-addict geen probleem om ze elke dag eten, zolang je maar genoeg variaties achter de hand hebt.
Varianten van deze week: asperge-pannekoeken en roergebakken asperges uit de wok.
» lees verder in ‘Asperge verslaving’
Dezer dagen hebben we weinig tijd en energie om veel te koken. De weg van de minste weerstand leidt al snel naar één van de vele afhaalkkeukens hier in de buurt. Verwend, dat zijn we.
» lees verder in ‘Scharreltoko’
Kunnen andere dictators nog een voorbeeld aan nemen. Meneer houdt de kwaliteit van het voedsel streng in de gaten. En niet alleen dat. Ook die van betonblokken, duikboten en emmers. Je moet ook wel, tegenwoordig. Volg het via Kim Jong-il looking at things.
Alles doen we om maar de zalige huisgemaakte sambal djeroek van Toko Joyce te kunnen eten. Met limoen en djeroek peroet er in. Heerlijk.
Dus maakten we boontjes met kokos en chili. En rijst en rode linzen (die geel worden) en veel specerijen. Beetje een aziatisch allegaartje. Maar het doel heiligt de middelen: sambal djeroek erbij!
Comfort food voor lome zondag: grote kom dampende geurige soep. Met van alles erin: noedels, kip, groenten. Als smaakmakers vooral anijs, gember, knoflook en op het laatst verse munt en koriander. En dan maar slurpen.
Die typische Vietnamese friszoete smaken maken dit heel lekker. Willen we meer van maken en eten. Heeft iemand nog een goede tip voor een inspirerend Vietnamees kookboek?
Deze soep kwam overigens uit Rick Stein’s jongste kookboek: Rick Stein ontdekt de Oriënt.
Altijd lekker bij Thaise curries. En heel simpel te maken:
Te gast bij T. & E. waar we feestelijk onthaald werden met allerlei Thaise heerlijkheden: rauwe (Vietnamese) loempia’s, heldere geurige kippensoep, papayasalade, gesmoorde zalmforel met kruiden, een zoetige varkensstoof, een curry met visnuggets en aubergine, gegrilde groene asperges. Alles vers zelfgemaakt, wat een werk! Als ik me goed herinner, gebruikt T. het kookboek Thai Food van David Thompson.
Twee Thaise dames runnen dit kleine restaurant in de Binnen-Bantammerstraat. Het zit steeds vol maar je kunt er meestal wel bij aanschuiven. En dan kiezen van de geplastificeerde menu’s met heel veel gerechten.
Op zo’n avond dat je allebei te moe bent om uitgebreid te koken, en om lang na te denken waar je dan weer eens uit eten zult gaan (luxeprobleem van de moderne randstedelijke mens), op zo’n avond is een restaurant als Nooch bij ons om de hoek een zegen. Geen probleem om zonder reserveren binnen te lopen. Vriendelijke en attente ontvangst. En heel lekker eten. Zoals wat Vietnamese pannenkoekjes vooraf. Gevuld met knapperige groenten en geurige groene kruiden als munt en Aziatische basilicum. Gesneden als sushi-rolletjes. En dan allebei een grote kom noedelsoep, hij met garnalen, zijn met Pekingeend (moet die dan trouwens niet Bejing-eend heten, tegenwoordig?). Zodat je met een warme buik vol soep weer de koele lente-avond inloopt.
Vrijdagavond. Geen zin meer om te koken. Maar wel in simpel en lekker eten. Nooch maar eens geprobeerd. Al vaak langs gelopen en altijd gedacht dat het zo’n lounge-achtig geval was waar je verveeld aan een cocktail lurkt.
