Dit is een heerlijk recept van Gennaro Contaldo voor een lamsstoofschotel met verse erwten (Gennaro is 1 van de 2 gulzige Italianen waar we een paar dagen geleden nog over schreven). Een eenvoudig gerecht, dat barst van de smaak. Wees dan ook niet terughoudend met de tijm.
» lees verder in ‘Gennaro’s lamsstoof met verse erwten’
Alweer uit River Cafe Kookboek Groen: een stevige omelette, bijna een taart van verse erwtjes, ei en munt. Niet zo zwaar als een quiche want geen bodem (althans – geen deegbodem maar een dun laagje parmezaanse kaas dat smelt en een beetje knapperig wordt). Maar wel steviger dan een soufflé.
Trouwens ook nog wat koolrabi en erwtjes en een verdwaalde aardappel in de stoof. De worstjes zijn gemaakt door Diny Schouten (hebben we al eens eerder over geblogd). Sterke, ambachtelijke smaak. Heerlijk bij de bonen en artisjokken.
Met deze gerechten zou je je in de 7e hemel wanen. Ware het niet dat we steeds wreed uit die droom geholpen werd door de bediening. Bijvoorbeeld door met een schaal lekkers tegen onze rug te stoten, bestek op de grond te gooien en doodleuk weer op tafel te leggen.
Of door , na binnenkomst en na zo’n 20 minuten wachten toch pertinent te weigeren je een menukaart te geven “… omdat de baas, de sommelier, eerst iets moest vertellen”. Zelfs onze hartekreet dat we toch echt erge honger hadden kon hen niet vermurwen. Toen het langverwachte praatje dan eindelijk werd afgestoken bleek het een plichtmatig opdreunen van het menu. Opgeleukt met idiote frases: “Griet met roomsaus, morieljes en verse erwtjes. En natuurlijk de asperge zelf.” Tenenkrommend. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar dat doen we niet. Is het niet waard.
Ga niet naar Vis en Ko. Tenzij je als een idioot behandeld wilt worden.
Weinig inspiratie. Maar nog een voorraadkast vol bruikbare ingrediënten: risotto-rijst (Vialone Nano voor de kenners) , wat champignons, nog wat selderijstengels, een handvol diepvrieserwtjes. En kippebouillon. Dus maar gauw een risotto gemaakt.
Afscheidsmaal van G. in stijl: ouderwetse Pruisische kip fricassee. De kip eerst in haar geheel gekookt (en de bouillon natuurlijk bewaard, kunnen we nog voor veel andere lekker dingen gebruiken). Dan het vlees van de botten gehaald en verwerkt in de romige saus. Met asperges, witte wijn, erwtjes en champignons. En dan over de witte rijst.
Want niet met spliterwten. Maar meer eerder de lentevariant met verse erwten (uit de diepvies dan toch): in bouillon snel gekookt, gepureerd en wat room erdoor. En een bos gehakte kervel. Dan met waterkerssalade en gekookte kwarteleitjes en wat brood opgediend.
