- Gestoomde Kabeljauw op uienpuree, met cannerkreeft en schuim van parmezaan.
- Griet met asperge, roomsaus met morieljes en verse erwtjes.
- Gebakken scholfilet met hollandse garnalen in rode saus. Daarbij lamsoren, rolletje van snijbonen en risottokroketje met pijnboompitten.
- Vanille-ijs en mousses van pistache en specerijen op biscuit.
Met deze gerechten zou je je in de 7e hemel wanen. Ware het niet dat we steeds wreed uit die droom geholpen werd door de bediening. Bijvoorbeeld door met een schaal lekkers tegen onze rug te stoten, bestek op de grond te gooien en doodleuk weer op tafel te leggen.
Of door , na binnenkomst en na zo’n 20 minuten wachten toch pertinent te weigeren je een menukaart te geven “… omdat de baas, de sommelier, eerst iets moest vertellen”. Zelfs onze hartekreet dat we toch echt erge honger hadden kon hen niet vermurwen. Toen het langverwachte praatje dan eindelijk werd afgestoken bleek het een plichtmatig opdreunen van het menu. Opgeleukt met idiote frases: “Griet met roomsaus, morieljes en verse erwtjes. En natuurlijk de asperge zelf.” Tenenkrommend. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar dat doen we niet. Is het niet waard.
Ga niet naar Vis en Ko. Tenzij je als een idioot behandeld wilt worden.












