Ideaal voor een picknick. Of een zomers maal met salades of andere lekkernijen zoals goede ham of mozzarella. Wij aten hem vorige week op een regenachtige vrijdagavond in een schuur in Drenthe – ook een soort zomer.
Het recept hebben we al ooit eerder geblogd. Alleen gebruikten we deze keer Bettine Blanc geitenkaas in plaats van feta. Deze mengden we met eieren tot een mooi egaal beslag. En we deden er nog een handje geroosterde pijnboompitten overheen voor dat de taart de oven in ging.
Geïnspireerd op een recept uit Yotam Ottolenghi’s Plenty: een heerlijk zomerse salade. Stevig door de linzen, maar licht door de pittige smaken van waterkers en ingemaakte citroen. Met wat brood en rosé prima als hoofdmaaltijd.
In het origineel worden groene asperges gebruikt – die hadden we niet in huis. Maar nog wel een potje artisjokken. En we hebben dit gerecht ook maar meteen aangegrepen om eindelijk de pot met ingemaakte citroenen aan te breken – die zaten er oorspronkelijk ook niet in.
Hier dus onze versie van het recept:
» lees verder in ‘Salade van linzen, geitenkaas, waterkers, artisjok en ingemaakte citroen’
Meteorologisch schijnt het al lente te zijn. Maar één blik naar buiten doet anders vermoeden. Dan maar lente op het bord: een frisse risotto met erwtjes (nog even behelpen met diepvries), munt, basilicum en geitenkaas. En een beetje citroenrasp.
» lees verder in ‘Voorschot op de lente: risotto met erwtjes en geitenkaas’
Geen idee of het mag van de pasta-taliban, deze combi van pasta en caponata. Maar wij deden het. En het was lekker. Erg lekker. Want de caponata (van paar dagen terug) wordt alleen maar beter, iedere dag dat je hem bewaart, tot wel een maand lang. Maar nu istie al op.
De orechiette hebben we al dente gekookt en even snel omgeschept met wat jonge, zachte geitenkaas. En wat peterselie. Simpel.
We zijn er geloof ik zelfs langs gelopen, het restaurant Ottolenghi in Notting Hill. Maar we kennen het eigenijk vooral van het kookboek Plenty. En daarvan kregen we van gastheer B. een kleine versie uit The Guardian. Slimme manier om je kookboek te promoten – staat nu op onze wishlist.
Want boordevol lekkere mediterrane en aziatische gerechten, allemaal vegetarisch. Zoals deze taart van gekarameliseerde knoflook met geitenkaas. Tikje bewerkelijk (vooral het schillen van die ontelbare knoflooktenen) maar zeer de moeite waard.
Perfecte namiddag voor een pic nic op het water met R. Genietend van pastasalade en kaasquiche (gekocht bij Marqt – beetje waar maar wel lekker). Vrij naar een recept uit River Cafe Two Easy kookboek:
Afgelopen dagen weer even genoeg vlees gegeten. Dus de klassieke andijviestamppot zonder worst of spek. Maar met lekkere gerookte geitenkaas. Die er in blokjes op het laatst aan toegevoegd is zodat de kaas een beetje smelt. Maar nog niet helemaal opgaat in de puree. Want het moet natuurlijk geen aligot worden.
De bietjes gaar gekookt en vervolgens in hele dunne plakjes gesneden – carpaccio zou een eigentijds restaurant het noemen. Met een balsamico-vinaigrette. En daarop de apart gegratineerde geitenkaasjes met honing en tijm.
Daarbij een heerlijke riesling uit Alto Adige, Castel Juval.
En toen door met de Wildzwijnbout.
Of is het kanaspokita? Hoe dan ook: na een uitgebreide tapas-borrel met T., J. en R. hadden we niet meer zo’n honger. Maar nog wel zin een spanakopita: een taartje van spinazie, geitenkaas en een eitje. En eventueel wat rozijnen en pijnboompitten. En dat allemaal in laagjes filodeeg.
Vooraf een eenvoudige salade van waterkers, geitenkaas met honing en walnoten. Vinaigrette van olie en mosterd.
Maar dan de soep. Naar recept van Alphons Schuhbeck, zoals hij klaarmaakte in Lanz Kocht van afgelopen vrijdag. Witte bonenpuree of soep hebben we wel vaker gemaakt. Gekookt in bouillon, met wat knoflook en bonenkruid. Wordt zacht en zoetig. Gaat heel goed met bijvoorbeeld St. Jakobsschelpen. Of gegrilde radicchio.
Deze soep was nog veel lekkerder. Door de subtiele smaak van de citroenschil en gember bij de gekookte bonen. Niet sterk aanwezig maar precies genoeg om te proeven en de soep diepte te geven. Of hoe je dat ook noemt. Zalig.
Hier is onze eenvoudige versie van het recept (in het origineel wordt gerookte paling gebruikt en worden en nog gekruide croutons bijgemaakt – misschien nog lekkerder):
Ingrediënten voor 4 personen:
Bereiding:
Eventueel de forel schoonmaken – wij kochten hem al helemaal schoon. De knoflooktenen in kleine plakjes snijden. De bonen afspoelen en uit laten lekken.
Doe de bonen met het bonenkruid (of de alternatieven), citroenschil, gember en knoflook in de bouillon en breng net tegen de kook. Laat het dan zo’n 10 minuten doortrekken – maar niet koken.
Dan kunnen de takjes kruiden, de gember en citroenschil eruit. En de room en boter erbij. Samen met wat peper & zout, chili en nootmuskaat. Dat alles met een staafmixer glad en schuimig maken tot een mooie dikke maar zeker nog vloeibare soep.
De vis in stukjes in het bord en dan de soep er over. En eventueel croutons als laatste er bij.
