Moet je goed naar zoeken in Amsterdam: lekkere verse arancini. We hebben zo onze adresjes. Want niets zo lekker als zo’n bol gefrituurde risotto met iets lekkers er in.
» lees verder in ‘Arancini van bij Casa di Maggio’
Moet je goed naar zoeken in Amsterdam: lekkere verse arancini. We hebben zo onze adresjes. Want niets zo lekker als zo’n bol gefrituurde risotto met iets lekkers er in.
» lees verder in ‘Arancini van bij Casa di Maggio’
“Hoe maak je nou risotto?” of “Bij mij mislukt het steeds”. Horen we regelmatig. Maar een goede risotto maken is niet ingewikkeld. Doe het een paar keer grondig en nauwkeurig en daarna gaat het steeds makkelijker.
Welke variant of vulling je verder ook hebt, zolang je maar goede rijst, bouillon, boter en wat geduld hebt. Dan krijg je zo een romige risotto op tafel. En geduld is betrekkelijk: zo’n 18 minuten rustig roeren in een pan is echt geen uitputtingsslag. Glas wijn in de andere hand en de tijd vliegt voorbij. Zeker met La Callas op de achtergrond (ook uitstekende ervaringen met de jongste van de Beastie Boys).
» lees verder in ‘Risotto perfetto, een opera in 5 bedrijven’
Meteorologisch schijnt het al lente te zijn. Maar één blik naar buiten doet anders vermoeden. Dan maar lente op het bord: een frisse risotto met erwtjes (nog even behelpen met diepvries), munt, basilicum en geitenkaas. En een beetje citroenrasp.
» lees verder in ‘Voorschot op de lente: risotto met erwtjes en geitenkaas’

Met radicchio en rode wijn. En gerookte kaas, bijvoorbeeld cacciocavallo (gerookte mozzarella). Wij gebruikten overigens gerookte geitenkaas. Was ook heel lekker. In halfuur klaar:
Oftewel: risotto met parasolzwammen. Hebben we zelf geplukt, in de heuvels bij St. Martensvoeren, in België.
» lees verder in ‘Risotto con Chichirijòlu, Buéscia, Babìciola’
Inhaalslag: al een paar dagen eten we asperges – hadden ze niet in het Midden Oosten. Afgelopen zondag bij D. en A-J, witte asperges gekookt met foelie, heel verfijnd. Gisteren klassiek met boter, kervel en gerookte zalm.
En vandaag groene asperges in en door de risotto.Eerst de asperges gekookt, het kookvocht bewaard en bij de bouillon gedaan. De punten apart gehouden en de stengels in de food porcessor en gemengd met kooknat en bouillon.
Dan de risotto op de klassieke manier gemaakt maar met de groene, beetje dikke, aspergesoep. Afgemaakt met rijkelijk boter en parmezaan. En op het laatste de punten er door.
Daarbij nog een paar glazen Elzasser Pinot van Dirler.
Na de brandade en de St. Jakobsschelpen het hoofdgerecht: gekonfijte parelhoenbouten met truffelrisotto (en savooiekool – maar eerlijk gezegd was die niet zo lekker; dus daar hebben we het niet meer over).
De parelhoen is twee dagen geleden droog gemarineerd in zout en kruiden als tijm, rozemarijn en marjolein. Dan een dag van te voren heel langzaam gegaard in een pan vol ganzenvet, in 4 uur in de oven op 80 graden. In het vet zouden de bouten dan nog maanden te bewaren zijn. Maar dat geduld hadden we niet.
» lees verder in ‘Gekonfijte parelhoenbout met truffelrisotto’
Uit River Cafe kookboek Groen. Origineel ook nog wat bresaola (gerookt rundvlees) er door. Maar wij hielden het sober – qua vlees dan. Want we voegden er wel nog wat Noilly Prat aan toe.
We hadden nog wat kippenbouillon over van het pocheren voor de chicken fattee van gisteren. En daar maar een eenvoudige risotto van gemaakt. Met alleen wat erwtjes en parmezaanse kaas. Daarbij een frisse salade van veldsla en appel.