We begonnen ons kerstmenu op eerste Kerstdag met een schuimige schorsenerensoep met stukjes gerookte saibling - een soort forel, in Nederlands riddervis genoemd.
Het zoete van de schorseneren met de rooksmaak van deze vis gaan heel goed samen. Gerookte forel zou overigens ook prima kunnen. Naar een recept van Alfons Schuhbeck, ooit vertoond bij Lanz Kocht.
Een prima opmaat voor de reebout (wordt vervolgd).
Sopa de Ajo. Voor als het echt koud en kil is: een hete soep van knoflook en rokerige pimentón. En een ei. Gezien in Rick Stein’s Spain. En zelf nagemaakt:
» lees verder in ‘Rokerige knoflooksoep’
Toen we in september in Zuid Italië waren, was er ieder weekend wel ergens een oogstfeest. Het begon met het festa della lenticchia (linzenfeest) in de Abruzzen, in het dorp Santo Stefano di Sessanio.
» lees verder in ‘Linzen linedancing’
Op een zwoele zomeravond naar het Westergasterras gevlucht. Fijne plek om op een zomeravond te zitten, met terras op het westen waar je de zon kunt onder zien gaan.
Bij mooi weer serveren ze een Thaise BBQ: “Met deze mini BBQ maak je in een handomdraai heerlijke Thaise gerechten aan je eigen tafel. Met diverse vlees- en vissoorten, groenten, mie en sauzen. Super gezellig met z’n 2-en of met een groep & erg lekker!” Dat klonk verleidelijk en de mini BBQ zag er leuk uit.
Ieder voorjaar maak ik wel een keer brandnetelsoep. Schijnt gezond te zijn als reinigingskuurtje, maar het is vooral heel lekker en mooi groen. Je moet vooral de frisse jonge topjes hebben. Ik heb geen recept maar doe het meestal als volgt:
Lekker gegeten bij Neva, het restaurant in de Hermitage. De meningen erover zijn verdeeld. Wij zaten er ‘s avonds in alle rust en ruimte. Prettige ruimte, goed licht en akoestiek. Ook de bediening was aardig en attent. Niet de chaos die er ‘s middags schijnt te heersen, als we Iens mogen geloven.
Van restjes die rondslingerden: 1 savooiekool, paar paarse aardappelen (waar we eerder deze funky puree mee maakten), wat wortelen, enkel uitje, blok gerookt spek, enige teentjes knof en een schijfje knolselderij. Alles gesneden in stukken, blokken en snippers. Wat bouillon erbij en op het vuur. Met een stevige soep als resultaat. Koken is niet moeilijk.
Het maal op 1e Kerstdag. Traditioneel en eenvoudig, zeker. Geen tierelantijnen deze keer, ook geen liflafjes. Al was het maar omdat we door de arctische omstandigheden hier in Brandenburg lastig konden inkopen.
Het was nog geeneens kerstmis. Maar D. en A. waren te gast en dat is altijd reden om lekker uit te pakken.
Eerst wat vissige antipasti: wat plakjes gerookte heilbot, een rillette van gerookte en gestoomde makreel (met dille en mierikswortel). En wat hollandse garnaaltjes met mayonaise.
En als echte entree een romige oestersoep, naar een recept uit Raapsteeltje dat we licht hebben aangepast:
Dat krijg je als je met z’n zessen van allerlei lekkers kookt. Dan komen de katten de afwas doen.
