Comfort food voor lome zondag: grote kom dampende geurige soep. Met van alles erin: noedels, kip, groenten. Als smaakmakers vooral anijs, gember, knoflook en op het laatst verse munt en koriander. En dan maar slurpen.
Die typische Vietnamese friszoete smaken maken dit heel lekker. Willen we meer van maken en eten. Heeft iemand nog een goede tip voor een inspirerend Vietnamees kookboek?
Deze soep kwam overigens uit Rick Stein’s jongste kookboek: Rick Stein ontdekt de Oriënt.
Toegegeven, eten we wel vaker. En niet voor niets. Hartig, voedzaam en zo gemaakt – even los van de kooktijd. Hier een lekkere Zwitserse variant. Wij maakten het met wortel, selderij en wat Tiroler Speck. Lekker.
Twee Thaise dames runnen dit kleine restaurant in de Binnen-Bantammerstraat. Het zit steeds vol maar je kunt er meestal wel bij aanschuiven. En dan kiezen van de geplastificeerde menu’s met heel veel gerechten.
Met kerst voor het eerst gemaakt. En dan nu maar eens voor het paasmaal. Een bout van ruim 2 kilo, geïmporteerd door G., afkomstig uit de Brandenburgse bossen. En uitgebeend door de jager zelf (de man is chirurg in het dagelijkse leven – draait daar zijn hand niet voor om).
Op zo’n avond dat je allebei te moe bent om uitgebreid te koken, en om lang na te denken waar je dan weer eens uit eten zult gaan (luxeprobleem van de moderne randstedelijke mens), op zo’n avond is een restaurant als Nooch bij ons om de hoek een zegen. Geen probleem om zonder reserveren binnen te lopen. Vriendelijke en attente ontvangst. En heel lekker eten. Zoals wat Vietnamese pannenkoekjes vooraf. Gevuld met knapperige groenten en geurige groene kruiden als munt en Aziatische basilicum. Gesneden als sushi-rolletjes. En dan allebei een grote kom noedelsoep, hij met garnalen, zijn met Pekingeend (moet die dan trouwens niet Bejing-eend heten, tegenwoordig?). Zodat je met een warme buik vol soep weer de koele lente-avond inloopt.
Vrijdagavond. Geen zin meer om te koken. Maar wel in simpel en lekker eten. Nooch maar eens geprobeerd. Al vaak langs gelopen en altijd gedacht dat het zo’n lounge-achtig geval was waar je verveeld aan een cocktail lurkt.
Kervel, dat is de geur van lente. Ook al bevriezen we buiten, binnen ruiken we die aankomende lente dan tenminste. Bijvoorbeeld in een eenvoudige kervelsoep met aardappel.
Paar aardappels eerst even gekookt, met de stamper gepureerd (zeker niet met een een staafmixer – tenzij je nog moet behangen; door het geweld van die snelle mesjes komt er zetmeel vrij uit de aardappel en ontstaat er een kleverige massa – niet lekker). En dat gemengd met kippebouillon tot een stevige soep. En dan natuurlijk een grote bos fijngehakte kervel er door. Simpel.
Sinds de laatste post hebben we allebei bijna een week nauwelijks gegeten. Buikgriep. Dus alleen wat bouillon, wat miso-soep en in de laatse fase wat miso-soep met noedels. Maar vandaag was de wederopstanding. Dat hebben we gevierd met een stevige wandeling door de stad en… soep.
Maar dan bij De Soepwinkel. Hij de Ierse groentensoep – stevig gevuld met wortel, prei, selderij en haver. En zij een kokos-wortelsoep. Ontzettend goede soep daar.
Trouwens, voor vanavond staat er een milde Tom-Yam op het menu. Omdat we zo gek zijn op soep.
[tweetmeme] Eerst uitgebreid naar de toko. En met allerlei bedoelde en onbedoelde lekkernijen thuisgekomen (die vegetarische eend – foto linksboven – hebben we maar laten staan; zijn trouwens niet alle eenden vegetarisch?).
Stevig gevulde en pittige wintersoep: wortel, selderij en grote witte boterbonen, in Italië Bianchi di Spagna genoemd – zullen dus wel uit Spanje komen. Vandaar dat de chorizo er ook zo lekker bij smaakte.
Voor de vitamientjes ook nog een lekkere bitterzoete salade erbij van radicchio, witlof en bloedsinaasappel (hebben we een hele kist van gekocht nu ze er weer zijn):
We zijn gek op bonensoep, zeker van cannellini-bonen.
Eerst wat spekjes uitgebakken in een klein beetje olijfolie. Dan weer uit de pan genomen en in het spekvet een gesnipperde ui, selderijstengel en wortel gesmoord. Wat tijm en laurier erbij, een paar gekneusde tenen knoflook en nog even laten doorsmoren. Dan de canellini-bonen (uit blik) en bouillon (kip in dit geval) erbij en alles weer even zachtjes door laten koken, hooguit 10 minuutjes.
Tenslotte hebben we alles gepureerd tot een stevige dikke soep (wel eerst de laurierblaadjes er uit gehaald). En opgediend met een scheut olijfolie en de gebakken spekjes. Als vette croutons 
