tarbot

Het is seizoen voor tarbot en griet, dus maar eens tarbot geprobeerd, een heerlijke vis met stevig vlees. We hebben een mooie verse van 1,5 kilo gehaald op de Albert Cuyp.

Na verschillende recepten erop nageslagen te hebben, kozen we voor het klassieke pocheren: in een braadslee in de oven ongeveer 20 minuten gepocheerd in visfond en witte wijn. Omdat ie vrij dik is, had ie achteraf toch een tikje langer gemogen; de bovenkant was nog een beetje lobbig. We  aten er boter bij en gesmoorde venkel en worteltjes.

Alan Davidson schrijft in North Atlantic Seafood: “Om hem een eer te bewijzen is het een vergeeflijke zonde om een turbotière (tarbotvormige vispan) aan te schaffen, wat ik deed nog voordat ik een koekenpan had. Pocheer hem daarin in zijn geheel en dien hem op met kreeftensaus.” Volgende keer doen we dat.

Vorig jaar hebben we in Istanbul trouwens ook heerlijke tarbot gegeten (kalkan heet ie daar). Daar zijn ze veel groter (wel 1 meter lang) en krijg je ze als moten gebakken of gegrild op houtskool.