Halve finale MasterChef. Na 8 weken, 4 dagen per week allerlei voorrondes zijn er nu 4 mannen over: 

  • Andy: wat arrogante meneer. Maar kent zijn klassiekers en heeft het afgelopen jaar gereisd om smaken en ideeën op te doen. Gaat ver komen.
  • Chris: cyprioot van komaf; kookt met uitgesproken smaken, is soms wat te zachtaardig en te voorzichtig. Maar wat kan de man koken!
  • Christopher: jong en pas een paar jaar aan het koken. Rustig en leergierig. Natuurtalent.
  • Mat: type ruwe bolster, blanke pit. Houdt van robuuste en stevige gerechten, heeft moeite met verfijnde presentatie.

En vandaag moet er 1 uit. De laatste 3 gaan volgende week de finale in. Ik gok op  Chris als winnaar. Maar het is heel spannend.

Wat ik het leukste vind aan deze serie is de nadruk op koken: technieken, timing, smaak en presentatie. Met zeer zware taken zoals het koken voor 600 hongerige en haastige metaalarbeiders, of voor een een tafel vol toonaangevende maar tot het bot verwende culinaire recensenten. Geen slap geouwehoer zoals in de Nederlandse varianten van dergelijke afvalraces. Met zo’n Martijn Krabbe’s om alles “leuk” aan elkaar te praten. 

Zo niet bij MasterChef: alleen maar spanning, mooie gerechten, kritische jurering en uiteindelijk bewondering voor wat de deelnemers voor elkaar krijgen. En frustratie dat we het niet kunnen proeven.

UPDATE: Chris ligt eruit. Te veel blunders bij de laatste, bepalende opdracht. Volgende week de finale met de laatste 3.