Da Gigetto zou hét Romeins-Joodse restaurant van de stad zijn. Dus we hadden tijdig gereserveerd. En na een mooie wandeling op de Aventijn zijn we er gaan eten. Een onooglijk restaurant, maar dat zegt meestal niets.

Het begon goed met lekkere antipasti: gefrituurde baccalà en artisjok. Om ons heen werden schalen vol ervan geserveerd en opgegeten. Maar wij wilden natuurlijk meer. Zoals pasta met kikkererwten en een portie vongole. En als hoofdgerecht dan een snoekbaars en kalfsrolletjes met paddestoelen.

Die gerechten waren zeer middelmatig: morsig opgediend met saus all over the place. Als het al opgediend werd. Want onze ober was een prutser. Een nog kalere versie van Berlusconi – net zo zelfingenomen grijnzend, met veel aplomb doen alsof alles onder controle is. “Perfetto!” bij ieder bord dat meneer op tafel smeet. Maar intussen alles fout doen, ook bij andere tafels. Hij vergat eerst de wijn, toen de vongole, en ook nog een bijgerecht. “Op!” verzon hij volgens mij ter plekke.

En hij vergiste zich uiteindelijk ook in de rekening – overigens wel in ons voordeel, wat hij opnieuw met een groot gebaar wegwuifde. Zo was ‘ie dan ook wel weer. De fooi verdween direct in zijn broekzak. Hoewel een komische ervaring, was het eten niet voor te lachen.