De Eetschrijver heeft van binnenuit al bericht over de Nederlandse Masterchef. Vandaag laat ook Marjoleine de Vos AKA de Thuiskok haar licht hierover schijnen, zeer treffend en terecht kritisch.

Dus moesten wij er verder maar niet te veel woorden meer aan vuil maken. Die kunnen we beter besteden aan het origineel op de BBC dat zoveel beter is. Dat is dezer dagen ook weer op TV, meerdere keren per week. En wel de professional-variant: met (min of meer) volleerde koks. Zodat er nog strengere eisen aan worden gesteld.

Aan vaardigheden, techniek en warenkennis. Want die heb je toch echt wat nodig om lekker te koken – al zou je dat bij de NL-variant niet zeggen. Daar lijkt het slechts over de persoonlijkheid van de deelnemers te gaan en over modieus gefröbel op het bord. Daar zet men stukjes smaakbeleving neer. Naar de kijker toe.

Het Britse orgineel is zo veel interessanter. Er wordt goed in beeld gebracht hoe men bezig is (toegegeven, ook hier van die zenuwenmuziek). En er volgt gedegen en vooral onderlegd commentaar van de jury. Niet van dat geblaat over passie. Gewoon helder verwoord waarom iets wel of niet werkt.

Sterker nog: de jury laat ook eerst zien hoe een bepaald gerecht gemaakt zou moeten worden en waarom het op die manier het beste gaat. Kijk, daar wordt je als kijker tenminste wijzer van. Misschien is dat wel wat de NL-variant zo armzalig maakt: het is platgeslagen tot een personality-show. Van koks die proberen celebrity te worden en van wannabe’s die proberen kok te worden.

Genoeg gemopperd. Voortaan weer gewoon op BBC naar MasterChef kijken. Kun je die andere avonden lekker een kookboek lezen. Of naar een spannende aflevering van Oh Oh Cherso kijken, ook veel smakelijker.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.