Restaurant As. Hier hadden we dus al veel eerder naar toe moeten gaan. Al veel over gehoord en gelezen. Maar het was er nog niet van gekomen.

Nu dan toch. En nou willen we ieder weekend wel gaan. Wat een lekker eten! In een aangename ronde ruimte van een voormalig klooster uit de jaren ’50. Sober en een beetje modernistisch.

Met lange stoere houten tafels, stoelen en banken met kussens. Geen tafelkleden, maar wel fijne linnen servetten, kandelaars en mooi bestek. Beetje slow food sfeer, rustig, geen muziek.

We hadden iets te vieren en namen het royale viergangen-menu met een wijnarrangement. Er is overigens maar één menu per avond, uiteraard wel met de keuze vlees of vis.

Als antipasti heerlijk brood uit Altamura, waarschijnlijk hier afgebakken in de houtoven. (bijna net zo lekker als in Altamura zelf, waar we vorige zomer waren). Met daarnaast wat bietensalade en wat gerookte harder.

Het voorgerecht was een fritto misto (gefrituurde visjes en calamari) met een saffraan mayonaise. En een frisse salade van flinterdun gesneden koolrabi, venkel, komkommer en kappertjes. Daarbij schonk men een glas witte wijn uit de Savoie, beetje dun en vlak.

Het tussengerecht was een Spaans rijstgerecht, arroz met wat stukjes gekonfijt konijn, pimentón, citruszest en radicchio. De rode wijn paste er uitstekend bij, een Blauburgunder van het huis Erste & Neue.

Zij had als hoofdgerecht een mooie gebakken griet met kokkels, gestoofde aardappeltjes en bleekselderij. Daarbij werd een witte Quinto Quarto uit Friuli geschonken, houtgerijpt tegen het sherry-achtige aan (niet haar smaak, hij vond het wel lekker).

Hij nam gestoofd kalfsvlees, met witte bonen en boerenkool. Een enorm stuk zalig en botermals vlees. Hij droomt er nog van. Met daarbij een stevig glas Chateau Richeaume uit de Provence.

Als dessert namen we polentataart met in armagnac geweekte pruimen en een pecannoten taart. Tikje zwaar na zo’n overvloedig maal.

Alleen nemen we de volgende keer geen wijnarrangement meer, dan liever zelf iets uitkiezen uit de uitgebreide wijnkaart. Want daar stonden ook nog heerlijke wijnen op.

Alles bij elkaar was het mooi, puur en eerlijk eten. Met krachtige smaken en heel goed bereid. Hooguit wat veel. Maar af en toe moet dat kunnen. En dat is altijd beter dan te weinig.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.