Tag: ananas

Gebakken ananas en kokosijs

Gebakken ananas en kokosijs

Bijna vergeten. Na St. Jakobsschelpen en de snoekbaars hadden we nog een dessert: warme ananas in kruidensiroop en kokosijs met kaneel. In een half uurtje gemaakt.

Vrij naar een recept van Atul Kochhar op BBC Food. Goede combinatie van zoet en kruidig, warm en koud. Had misschien nog iets mooier goudbruin kunnen roosteren. En volgende keer doen we er nog wat geroosterde amandelen of pistachenootjes over, voor het krokantje dat volgens de echte chefs nooit mag ontbreken.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Octopus, oesters, zeebrasem, kreeft en meer…

Veel meer. Van bij restaurant Bridges. Na een paar dagen gekwakkel en gebrek aan eetlust niets feestelijkers dan je te laven aan allerlei soorten vis, schelp- en schaaldieren.

Zoals bij de champagne wat in kerrie gemarineerde en vervolgens gefrituurde garnaaltjes. En een zalige carpaccio van octopus met wasabi mayonaise en basilicum olie.

Lees verder

Tarte tatin van ananas

Pineapple tarte tatin

Na de wildzwijnbout een friszoete tarte tatin met gecaramelliseerde ananas. Die ook nog eens gekruid was met steranijs, kaneel en vanille.

… en een Becherovka, een kruidenbitter uit Karlsbad, erachteraan.

Pasta vongole e pesce

Eigenlijk wilden we wat mul bakken. Maar die was op bij de visboer. En toen dacht ik maar roodbaars te moeten nemen – die leek wel wat op de mul, ook zo’n rood glanzend velletje. 

Maar dat bleek toch een vergissing. Mul is klein, fijn en mediterraan, roodbaars komt uit de noordelijke zeeën, is wat vetter en traniger. Dus niet perfect bij de pasta met vongole. Maar nog steeds lekker. Met geroosterde tomaatjes en olijven.

En broer R. had een hele berg fruit meegenomen als dessert. Niets zo lekker als verse ananas!

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Gemengde gevoelens bij restaurant Bussia

Fijne entourage

We weten niet zo goed wat me moeten denken van restaurant Bussia. Aan de ene kant: prachtige ruimtes, goede akoestiek want geen muziek maar ook geen last van de gesprekken aan andere tafels. Prettige ontvangst en attente bediening. Hooguit wat onnodige uitleg van voor de hand liggende zaken: “Dat is een uienring”. Verder aardig en aangenaam. We hebben er met z’n vieren ongemerkt bijna 4,5 uur fijn getafeld.

De wijnen zijn interessant: uit voornamelijk Italiaanse streken, van eenvoudig tot bepaald duur – maar vast heel lekker, zo’n Barolo Bussia a €660, waar het restaurant ook naar is genoemd. De wijnen die wij kozen waren heerlijk: een witte pinot grigio van Unterebner uit Trentino, en een Valpolicella Superiore Ripasso van Le Salette.

Vlak gepriegel

Maar dan het eten. De kaart is veelbelovend en lijkt klassiek Italiaans. Het 6-gangen menu van de dag klinkt heel aantrekkelijk en de mannen in het gezelschap konden de verleiding niet weerstaan: gebakken makreel met uiencompote, ravioli met schelvis en shitake, risotto met rucola, gebakken griet met wijnsaus, kalfsentrecote met iets dat ik al weer vergeten ben en als dessert een panna cotta met in citrus gemarineerde ananas en passievruchtenijs.

T. en I. deden het wat soberder en kozen als voorgerecht allebei de panzanella met kingcrab en asperges. En de griet als hoofdgerecht.

Het zal er wel aan liggen dat we al veel te verwend zijn, maar we werden er eigenlijk niet warm of koud van. Het was allemaal goed klaargemaakt, daar niet van. Maar alles was vrij vlak van smaak, en maakte weinig enthousiasme los.

… in vergezochte combinaties

En het werd gebracht met vergezochte combinaties, die je helemaal niet nodig hebt in de Italiaanse keuken. Zoals een dobbelsteentje gelei van aloe vera met verveine smaak bij de (minuscule) makreel. Het leek het wel nouvelle cuisine, ook door de kleine hoeveelheden. Ok, bij een 6-gangen diner wil je niet steeds een vol bord voor je neus, maar een stukje kalfsentrecote van grofweg 10 x 10 cm is wat weinig.

Alles bij elkaar was het een hele leuke avond, maar niet per se dankzij het eten. Het hinkt hier op twee gedachten: óf je biedt prachtige, verrassende en verfijnde combinaties die de zintuigen prikkelen, óf je houdt het bij eenvoudige klassieke gerechten en maakt die perfect klaar.

Het komt over als gefröbel zonder echte klasse. En dan zijn er andere restaurants in deze prijsklasse  (zoals Bloemgracht) die dat veel beter doen. Of het juist eenvoudig houden zoals bij  Segugio en Incanto.

Toegegeven: het dessert was overheerlijk. En voor het eerst viel het gesprek stil en ging alle aandacht naar het eten. Maar dat is bij een 6-gangen diner wat laat.

Restaurant Bussia
Reestraat 28-32
1016 DM, Amsterdam
020 6278794
’s maandags gesloten

Zuurkool met gerookte fazantenborst

De zuurkool mild gestoofd met een beetje ananas. S. heeft het normaal gesproken niet zo op exotisch fruit in klassieke gerechten. Voor je het weet moeten er ook nog cashewnoten bij (brrrr!) Maar T. stond erop. En had gelijk: ananas smaakt goed bij zuurkool. Daarbij hadden we geroosterde aardappelen met kümmel (of karwij). En dronken we een Chardonnay uit Alto-Adige van Cason Hirschprunn (Alois Lageder).

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑