Tag: asperge

Churros, morcilla en zo meer in Andalucia

Churros, morcilla en zo meer in Andalucia

We waren weer in Andalucia. Vooral op het land, in kleine dorpen en in de bergen. Maar af en toe ook in een stad(je). Altijd op zoek naar lekkers. Dat lukt hier vooral als je niet op zoek bent naar al te verfijnde zaken, maar open staat voor stevige kost. En niet mekkert over vet.

Soms is het wel lastig om niet alléén maar vlees te eten en moet je goed zoeken naar groenten. Die eet men toch vooral thuis, niet zozeer in restaurants of café’s.

Lees verder

Andalucia: ham en kroketten. En ham.

Andalucia: ham in het café

Terug van een vakantie in Andalucia. In de Sierra de Aracena, om precies te zijn. Een rustig, tikje bergachtig en heel groen gebied. Met veel kurkeik-, kastanje- en olijfbomen. En bovenal varkensparadijs.

Lees verder

Vis en Ko: heerlijk eten maar vreemde bediening

We hebben gegeten bij Vis en Ko in Haarlem. En het was bepaald een vreemde ervaring: fantastische gerechten maar dramatisch slechte bediening. Zelden zo’n tegenstelling meegemaakt.

De bediening is klungelig, ondeskundig en soms zelfs ronduit onbeschoft. En dat is nog mild uitgedrukt. Wat een afgang en een zonde van alle heerlijkheden. Want chef Imko Binnerts kookt hier op hoog niveau: originele combinaties en met veel vakmanschap gemaakt. Zo zonde.

We aten onder andere:

  • Gestoomde Kabeljauw op uienpuree, met cannerkreeft en schuim van parmezaan.
  • Griet met asperge, roomsaus met morieljes en verse erwtjes.
  • Gebakken scholfilet met hollandse garnalen in rode saus. Daarbij lamsoren, rolletje van snijbonen en risottokroketje met pijnboompitten.
  • Vanille-ijs en mousses van pistache en specerijen op biscuit.

Met deze gerechten zou je je in de zevende hemel wanen. Ware het niet dat we steeds wreed uit die droom geholpen werd door de bediening.

Het begon al bij de ontvangst. Na binnenkomst en na zo’n 20 (twintig!) minuten wachten vroegen we beleefd om een menu. Dat werd pertinent geweigerd weigert “…omdat de baas, de sommelier, eerst iets moet vertellen“. Zelfs onze hartekreet dat we toch echt erge honger hebben kan hen niet vermurwen. We moeten nog 10 minuten langer wachten. Zelfs zonder dat we iets te drinken konden bestellen.

Toen het langverwachte praatje dan eindelijk werd afgestoken bleek het niet meer dan een plichtmatig opdreunen van het menu. Alsof we zelf niet kunnen lezen. Wel opgeleukt met idiote frases: “Griet met roomsaus, morieljes en verse erwtjes. En natuurlijk de asperge zelf.” Tenenkrommend.

Het ging zo de hele avond door: bijvoorbeeld door met een schaal lekkers tegen onze rug te stoten, bestek op de grond te laten vallen en doodleuk weer op tafel te leggen. En zo meer, te veel om op te noemen.

Kortom: wil je een ontspannen avond? Ga dan niet naar Vis en Ko. Tenzij je als een idioot behandeld wilt worden.

Picknick op de Amstel

Picnic on the water


Broeierig warme avond. Daarom maar op de boot met R. de Amstel opgevlucht. Niet zonder picknick aan boord uiteraard: salade van gerookte kip met groene asperges, Turkse hapjes van Kismet, flesje wit.

Kip fricassee

Chicken fricassee
Chicken fricassee
Chicken fricassee

Afscheidsmaal van G. in stijl: ouderwetse Pruisische kip fricassee. De kip eerst in haar geheel gekookt (en de bouillon natuurlijk bewaard, kunnen we nog voor veel andere lekker dingen gebruiken). Dan het vlees van de botten gehaald en verwerkt in de romige saus. Met asperges, witte wijn, erwtjes en champignons. En dan over de witte rijst.

Mislukte quiche

Misschien vraag je erom als je een quiche koopt bij een mangerie, zoals Le Marché zich tegenwoordig noemt. Maar het was niet te eten: een vulling van zure, natte tomaat in een geschifte roomvulling met grote stukken rauwe ui erin. Twee happen waren meer dan genoeg. De gegrillde groenten (stukken paprika, courgette, asperges en venkel) waren gelukkkig wel lekker.

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑