Churros, morcilla en zo meer in Andalucia

We waren weer in Andalucia. Vooral op het land, in kleine dorpen en in de bergen. Maar af en toe ook in een stad(je). Altijd op zoek naar lekkers. Dat lukt hier vooral als je niet op zoek bent naar al te verfijnde zaken, maar open staat voor stevige kost. En niet mekkert over vet. […]

Hedenavond worst

Niet alles tegelijk hoor, alleen de zachte bloed- en leverworst (linksonderin op de foto) eten we vanavond. We pocheren ze en eten ze straks bij de zuurkool met wat knolselderij-gratin. De Hausmacher (rechtsboven) is voor op het brood bij de lunch. En de grote gerookte wildzwijnworst met mosterdzaad is voor de rest van de winter. Het spekvet gaat over […]

Tas vol worst van De Pasteibakkerij

Dat is pas lekker shoppen. In De Pasteibakkerij van Diny Schouten en Floris Brester in Amsterdam Zuid. Vol met ter plekke bereide worsten, paté’s, terrines en rillettes. En nog veel meer.

Andalucia: ham en kroketten. En ham.

Terug van een vakantie in Andalucia. In de Sierra de Aracena, om precies te zijn. Een rustig, tikje bergachtig en heel groen gebied. Met veel kurkeik-, kastanje- en olijfbomen. En bovenal varkensparadijs.

Bloedworst, linzen en witlof

Een zeer robuust, donkerbruin maal van gestoofde linzen (met wortel, knolselderij, bouilon en gekruid met laurier en tijm) en gekaramelliseerde witloof. Ook wel Brussels lof. Of barbe du capucin. Hoe dan ook Belgisch. In België eet men, volgens wikipedia, het meeste witlof ter wereld. Terecht, vinden wij. Daarbij dus gebakken bloedworst. Volgens de slager afkomstig […]

Degelijke Duitse kost: bloed- en leverworst en ganzenbout

Nog een laatste stevig Duits maal voordat we weer terug zouden keren naar Nederland. In Wirtshaus Moorlake in Potsdam, aan de Havel. Maar dan ook écht Duits: Verse Blut- und Leberwurst: zowel de leverworst als de bloedworst gekookt, niet gebakken. Daardoor nog lekker zacht van binnen. En pittig gekruid. Met zuurkool en aarappelpuree. Een gigantische […]