Tag: griet

Bij Restaurant As

Restaurant As. Hier hadden we dus al veel eerder naar toe moeten gaan. Al veel over gehoord en gelezen. Maar het was er nog niet van gekomen.

Nu dan toch. En nou willen we ieder weekend wel gaan. Wat een lekker eten! In een aangename ronde ruimte van een voormalig klooster uit de jaren ’50. Sober en een beetje modernistisch.

Lees verder

Goudfazant aan het IJ

Na Neva aan de Amstel, een dag later naar restaurant Hotel de Goudfazant. In Amsterdam Noord, aan het IJ. We nemen het er van dezer dagen.

Lees verder

Vis en Ko: heerlijk eten maar vreemde bediening

We hebben gegeten bij Vis en Ko in Haarlem. En het was bepaald een vreemde ervaring: fantastische gerechten maar dramatisch slechte bediening. Zelden zo’n tegenstelling meegemaakt.

De bediening is klungelig, ondeskundig en soms zelfs ronduit onbeschoft. En dat is nog mild uitgedrukt. Wat een afgang en een zonde van alle heerlijkheden. Want chef Imko Binnerts kookt hier op hoog niveau: originele combinaties en met veel vakmanschap gemaakt. Zo zonde.

We aten onder andere:

  • Gestoomde Kabeljauw op uienpuree, met cannerkreeft en schuim van parmezaan.
  • Griet met asperge, roomsaus met morieljes en verse erwtjes.
  • Gebakken scholfilet met hollandse garnalen in rode saus. Daarbij lamsoren, rolletje van snijbonen en risottokroketje met pijnboompitten.
  • Vanille-ijs en mousses van pistache en specerijen op biscuit.

Met deze gerechten zou je je in de zevende hemel wanen. Ware het niet dat we steeds wreed uit die droom geholpen werd door de bediening.

Het begon al bij de ontvangst. Na binnenkomst en na zo’n 20 (twintig!) minuten wachten vroegen we beleefd om een menu. Dat werd pertinent geweigerd weigert “…omdat de baas, de sommelier, eerst iets moet vertellen“. Zelfs onze hartekreet dat we toch echt erge honger hebben kan hen niet vermurwen. We moeten nog 10 minuten langer wachten. Zelfs zonder dat we iets te drinken konden bestellen.

Toen het langverwachte praatje dan eindelijk werd afgestoken bleek het niet meer dan een plichtmatig opdreunen van het menu. Alsof we zelf niet kunnen lezen. Wel opgeleukt met idiote frases: “Griet met roomsaus, morieljes en verse erwtjes. En natuurlijk de asperge zelf.” Tenenkrommend.

Het ging zo de hele avond door: bijvoorbeeld door met een schaal lekkers tegen onze rug te stoten, bestek op de grond te laten vallen en doodleuk weer op tafel te leggen. En zo meer, te veel om op te noemen.

Kortom: wil je een ontspannen avond? Ga dan niet naar Vis en Ko. Tenzij je als een idioot behandeld wilt worden.

Gemengde gevoelens bij restaurant Bussia

Fijne entourage

We weten niet zo goed wat me moeten denken van restaurant Bussia. Aan de ene kant: prachtige ruimtes, goede akoestiek want geen muziek maar ook geen last van de gesprekken aan andere tafels. Prettige ontvangst en attente bediening. Hooguit wat onnodige uitleg van voor de hand liggende zaken: “Dat is een uienring”. Verder aardig en aangenaam. We hebben er met z’n vieren ongemerkt bijna 4,5 uur fijn getafeld.

De wijnen zijn interessant: uit voornamelijk Italiaanse streken, van eenvoudig tot bepaald duur – maar vast heel lekker, zo’n Barolo Bussia a €660, waar het restaurant ook naar is genoemd. De wijnen die wij kozen waren heerlijk: een witte pinot grigio van Unterebner uit Trentino, en een Valpolicella Superiore Ripasso van Le Salette.

Vlak gepriegel

Maar dan het eten. De kaart is veelbelovend en lijkt klassiek Italiaans. Het 6-gangen menu van de dag klinkt heel aantrekkelijk en de mannen in het gezelschap konden de verleiding niet weerstaan: gebakken makreel met uiencompote, ravioli met schelvis en shitake, risotto met rucola, gebakken griet met wijnsaus, kalfsentrecote met iets dat ik al weer vergeten ben en als dessert een panna cotta met in citrus gemarineerde ananas en passievruchtenijs.

T. en I. deden het wat soberder en kozen als voorgerecht allebei de panzanella met kingcrab en asperges. En de griet als hoofdgerecht.

Het zal er wel aan liggen dat we al veel te verwend zijn, maar we werden er eigenlijk niet warm of koud van. Het was allemaal goed klaargemaakt, daar niet van. Maar alles was vrij vlak van smaak, en maakte weinig enthousiasme los.

… in vergezochte combinaties

En het werd gebracht met vergezochte combinaties, die je helemaal niet nodig hebt in de Italiaanse keuken. Zoals een dobbelsteentje gelei van aloe vera met verveine smaak bij de (minuscule) makreel. Het leek het wel nouvelle cuisine, ook door de kleine hoeveelheden. Ok, bij een 6-gangen diner wil je niet steeds een vol bord voor je neus, maar een stukje kalfsentrecote van grofweg 10 x 10 cm is wat weinig.

Alles bij elkaar was het een hele leuke avond, maar niet per se dankzij het eten. Het hinkt hier op twee gedachten: óf je biedt prachtige, verrassende en verfijnde combinaties die de zintuigen prikkelen, óf je houdt het bij eenvoudige klassieke gerechten en maakt die perfect klaar.

Het komt over als gefröbel zonder echte klasse. En dan zijn er andere restaurants in deze prijsklasse  (zoals Bloemgracht) die dat veel beter doen. Of het juist eenvoudig houden zoals bij  Segugio en Incanto.

Toegegeven: het dessert was overheerlijk. En voor het eerst viel het gesprek stil en ging alle aandacht naar het eten. Maar dat is bij een 6-gangen diner wat laat.

Restaurant Bussia
Reestraat 28-32
1016 DM, Amsterdam
020 6278794
’s maandags gesloten

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑