Tag: kikkererwten

Uit Polpo: zijdezachte soep van venkel en kikkererwten

Zijdezachte soep van venkel en kikkererwten met gerookte vis

Russell Norman heeft in London inmiddels 3 restaurants onder de naam Polpo. Losjes geïnspireerd op de Venetiaanse bàcaro, enigszins vergelijkbaar met een tapasbar. Je drinkt er wijn of een aperitief en smikkelt er van de cichèti: allerlei kleine hapjes en gerechten in oneindige variaties.

En daar heeft hij nu een prachtig kookboek over uitgebracht: Polpo: a Venetian cookbook (of sorts). Zeldzaam mooi verzorgd met prachtige foto’s van Jenny Zarins en eenvoudige, klassieke typografie. Geen opsmuk, wel stijl.

Met bovenal allemaal heerlijke gerechten. We hebben er al verschillende uitgeprobeerd. Deze soep bijvoorbeeld: grotendeels gepureerde venkel, kikkererwten en prei. We verzonnen er zelf nog wat gerookte forel en waterkers bij. Maar kan zeker ook zonder.

Lees verder

Spaghetti met kikkererwten en gamba’s zoals bij Toscanini

Spaghetti met kikkererwten en gamba's zoals bij Toscanini
Pasta with chickpea sauce and gamba’s

Lang geleden hebben we dit gegeten bij Toscanini als voorgerecht: spaghetti met kikkererwten en gamba’s. Sindsdien hebben we het een paar keer geprobeerd zelf te maken maar pas deze keer is het echt goed gelukt.

De saus maak je van gepureerde kikkererwten met wat bouillon. En de gamba’s of garnalen bak je apart en gaan uiteindelijk over de spaghetti met de saus. Op zich allemaal eenvoudig maar ontzettend lekker door de knoflook en rozemarijn.

Lees verder

Salade van inktvis, kikkererwten en bleekselderij

Salade van inktvis, kikkererwten en bleekselderij

Salade van zeekat zou je het ook kunnen noemen. Want dat is de andere naam voor deze inktvis die bekender is als sepia.

Hebben we in een klein restaurantje met terras aan zee gegeten, La Veranda di Giselda in San Vito in Puglia. Samen met wat andere vissige antipasti, zoals sardine in saor en octopus. En een fles koele Falanghina.

Salade van inktvis, kikkererwten en bleekselderij en andere antipasti bij La Veranda di Giselda

Maar deze salade met inktvis was het allerlekkerst. Alles gemarineerd in wat citroensap, olijfolie en een beetje zout: knapperig en fris.

Lees verder

Lam met hummus en muntsaus

Lam met hummus en muntsaus

Een nieuw recept uit Casa Moro. Dat blijft wel onze favoriet van de drie Moro kookboeken. Voor dit recept kun je een stuk bout of schouder gebruiken voor een groter gezelschap.

Lees verder

Couscous met kikkererwten en pompoen

Stoof van pompoen (beetje stevige soort: butternut squash) met o.a. kikkererwten, tomaat, wortel, verse gember. En riant ras-al-hanout, een mengsel van allerlei gedroogde kruiden (waaronder kardamon, komijn, kaneel, kruidnagel en chili – hier staat een goed recept). Aan tafel nog een goede kneep harissa om het pittig te maken.

Soep van spinazie, kikkererwten en saffraan

Soep van spinazie, kikkererwten en saffraan

Iedereen schijnt een repertoire van ongeveer 9 gerechten te hebben en daarbinnen dan steeds af te wisselen. Dan zou deze soep daar voor ons wel eens tussen kunnen zitten (vrij naar recept van Jamie Oliver).

Eigenlijk moest er chorizo in maar die hadden we niet in huis. Maar gerookte-paprikapoeder wel, zodat het net leek alsof toch chorizo in zat. We hebben ook nog wat brood in stukjes gebakken, in olie met knoflook. Daar dan de soep overheen geschept. En nog een handje verse koriander.

Lofzang op de mezze

Mezze

Mezze zijn eigenlijk de lekkerste gerechten die ik kan bedenken. En als het aan mij ligt bestaat de hele maaltijd uit mezze. Een tafel vol lekkers. Veel afwisseling: warm, koud, pittig, mild. Knapperig en zacht. Zoet, zuur, zout én bitter. Vlees, vis en vegetarisch. De mogelijkheden zijn onbeperkt. En dat allemaal in één maaltijd. Of zelfs in één gang.

Dat is meteen ook wel eens het probleem: daarna moet je eigenlijk geen hoofdgerecht meer eten. Valt dan altijd wat tegen. Zo ook in restaurant Selina in Utrecht. Maar wie zeurt daar nog over, na zulke lekkere mezze? Ik niet.

We aten onder andere: börek, dolma’s, walnoot-feta salade, tonijn, gesmoorde paddestoelen, lamsgehaktballetjes in pittige saus, spinazie in yoghurt, kikkererwten, gesmoorde courgettes, auberginesalade. En nog meer.

Daarbij een rode wijn uit Anatolië, de Kavaklidere.

Kikkererwtensoep met chorizo

Chick pea soup

Soort kruising tussen recept uit Casa Moro en van Jamie Oliver. Met bleekselderie, saffraan, wortel, ui, knof, chili, chorizo, komijn en wat gerookte ham. Ter garnering verse koriander en hardgekookt ei. En wat in olie gebakken stukjes brood. Stevig en smakelijk.

Restaurant PS: 8

Zoals het hoort op een mooie zomeravond: lekker buiten eten. Op een rustige plek vlakbij het Prinseneiland. In afwachting van een denderend onweer dat uiteindelijk niet komt. Maar ook binnen zitten zou geen probleem zijn: een eenvoudige rustige ruimte met een prachtige mozaikwand.

Maar buiten kunnen we nog net met goed fatsoen een sigaar roken voordat het lekkers komt. Je krijgt meteen lekkere antipasti: brood, olie, mozzarella, salami.

Vervolgens is de keuze makkelijk: vlees of vis; oftewel jodenhaas of gebakken mul. Verder zijn beide menu’s hetzelfde. Je eet wat de pot schaft. En dat is heerlijk.

Vooraf een frisse gazpacho van rode bietjes, prosciutto, meloen en bruschetta met kikkerwerten, heerlijk gestoofd. Toen de jodenhaas (stuk van het bovenbeen van het rund), licht en sappig. Met Quinoa en salade. en als dessert een zalig frambozensorbet met citroentaart. En een glaasje Tokayer desserwijn.

Ook nog een hele prettige attente en hartelijke bediening: fijn restaurant.

Panelle e fritella Palermitana

Panelle e fritella Palermitana

Panelle zijn gefrituurde kikkererwtenkoekjes. Je maakt eerst een dikke pap met kikkererwtenmeel, water, peterselie en zout. Dat stort je op een glad oppervlak en smeer je uit tot een laag van ongeveer  3 mm (lukte niet want niet glad genoeg – volgende keer het meel eerst goed zeven). Laten stollen en dan in driehoeken snijden en frituren in olijfolie. Opdienen met zout en citroensap.

Fritella Palermitana

De fritella is een stoofpot van tuinbonen en artisjok (en pancetta, een paar eenzame meiknolletjes, wat erwtjes en drie aardappelen). In witte wijn en bouillon. En oregano.

De gerechten komen uit respectievelijk Cucina Siciliana van Clarissa Hyman en Eten in Italië van Antonio en Priscilla Carluccio.

En we dronken er natuurlijk Siciliaanse wijn bij, uit de pas ingeslagen voorraad Cerasuolo di Vittoria van Planeta.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Tenslotte: Da Gigetto, 6-

Da Gigetto zou hét Romeins-Joodse restaurant van de stad zijn. Dus we hadden tijdig gereserveerd. En na een mooie wandeling op de Aventijn zijn we er gaan eten. Een onooglijk restaurant, maar dat zegt meestal niets.

Het begon goed met lekkere antipasti: gefrituurde baccalà en artisjok. Om ons heen werden schalen vol ervan geserveerd en opgegeten. Maar wij wilden natuurlijk meer. Zoals pasta met kikkererwten en een portie vongole. En als hoofdgerecht dan een snoekbaars en kalfsrolletjes met paddestoelen.

Die gerechten waren zeer middelmatig: morsig opgediend met saus all over the place. Als het al opgediend werd. Want onze ober was een prutser. Een nog kalere versie van Berlusconi – net zo zelfingenomen grijnzend, met veel aplomb doen alsof alles onder controle is. “Perfetto!” bij ieder bord dat meneer op tafel smeet. Maar intussen alles fout doen, ook bij andere tafels. Hij vergat eerst de wijn, toen de vongole, en ook nog een bijgerecht. “Op!” verzon hij volgens mij ter plekke.

En hij vergiste zich uiteindelijk ook in de rekening – overigens wel in ons voordeel, wat hij opnieuw met een groot gebaar wegwuifde. Zo was ‘ie dan ook wel weer. De fooi verdween direct in zijn broekzak. Hoewel een komische ervaring, was het eten niet voor te lachen.

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑