Tag: kroket

RIP Johannes van Dam

Kroketten zoals Johannes van Dam ze heerlijk vond

Johannes van Dam is niet meer. Ter nagedachtenis aan deze gastronomische knorrepot aten we vanavond wat garnalenkroketten vooraf. Jammer dat zijn magnum opus, het Volkomen Krokettenboek nooit af gekomen is.

Saucisse de Morteau, nog zo'n favoriet van Johannes van Dam

We gingen verder met de – volgens van Dam – beste rookworst van Amsterdam, de Saucisse de Morteau van Franse slagerij Alain Bernard op de Albert Cuyp. Deze sneden we uiteraard aan met een Laguiole mes zoals hij altijd bij zich had. En we aten de worst met gestoofde linzen.

Saucisse de Morteau met gestoofde linzen, een favoriet van Johannes van Dam

Een herfstmaal waar Van Dam vast van gesmuld zou hebben. Toch treurig dat hij zijn laatste avondmaal met tegenzin in het ziekenhuis moest verorberen. Het ziekenhuisvoer wat hij  “ronduit smerig vond”.

Hoe dan ook: rust zacht Johannes, wat ons betreft op een bedje van aardappelpuree.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Krokettenfeest: mozzarella, aubergine en olijven in frituur

Krokettenfeest met auberginekroketjes, gefrituurde mozzarella en gevulde olijven

Sinds de komst van het bakbeest zijn we onverdroten aan het frituren geslagen. Deze keer allerlei vegetarische lekkernijen uit zowel Polpo als Plenty.

Zoals kroketten van aubergines en feta, mozzarella in krokante korst van oregano en citroenzest en met ansjovis gevulde gefrituurde groene olijven. We aten daarbij aïoli met dragon en wat waterkers en gepickelde radicchio.

Krokettenfeest: gevulde en gefrituurde olijven
Lees verder

My Little Pony Burger & andere overtollige lekkernijen

Megastallen? Hebben we helemaal niet nodig. Er zijn genoeg andere dieren die toch op moeten. En de Keuken van het Ongewenste Dier weet er wel raad mee.

Lastige ganzen op Schiphol? Hop, lekkere kroketten van draaien. Rivierkreeftjes in de Amsterdamse grachten? Soep van de dag! Ratten die het wagen onze dijken te doorboren? Met hun billen op ons bord. Scheelt weer kikkers.

Lees verder

Bij Anna op de Wallen

Hert bij restaurant Anna, Amsterdam

Laatst bij restaurant Anna gegeten, nieuwsgierig geworden door de 10- van Johannes Van Dam. Alles heel aangenaam en prettig, maar eerlijk gezegd weten we niet meer precies wat we gegeten hebben. Misschien omdat we al snel teut waren. De porties zijn namelijk zo minimaal, dat je er makkelijk teveel wijn bij drinkt.

De wijnkaart is eigenlijk het beste wat Anna te bieden heeft: veel keuze uit mooie uitgesproken wijnen, in allerlei prijsniveau’s. We dronken een heerlijke Riesling uit de Pfalz van Müller Catoir. En bij het hoofdgerecht een Lagrein van Tiefenbrunner.

Lees verder

Vis en Ko: heerlijk eten maar vreemde bediening

We hebben gegeten bij Vis en Ko in Haarlem. En het was bepaald een vreemde ervaring: fantastische gerechten maar dramatisch slechte bediening. Zelden zo’n tegenstelling meegemaakt.

De bediening is klungelig, ondeskundig en soms zelfs ronduit onbeschoft. En dat is nog mild uitgedrukt. Wat een afgang en een zonde van alle heerlijkheden. Want chef Imko Binnerts kookt hier op hoog niveau: originele combinaties en met veel vakmanschap gemaakt. Zo zonde.

We aten onder andere:

  • Gestoomde Kabeljauw op uienpuree, met cannerkreeft en schuim van parmezaan.
  • Griet met asperge, roomsaus met morieljes en verse erwtjes.
  • Gebakken scholfilet met hollandse garnalen in rode saus. Daarbij lamsoren, rolletje van snijbonen en risottokroketje met pijnboompitten.
  • Vanille-ijs en mousses van pistache en specerijen op biscuit.

Met deze gerechten zou je je in de zevende hemel wanen. Ware het niet dat we steeds wreed uit die droom geholpen werd door de bediening.

Het begon al bij de ontvangst. Na binnenkomst en na zo’n 20 (twintig!) minuten wachten vroegen we beleefd om een menu. Dat werd pertinent geweigerd weigert “…omdat de baas, de sommelier, eerst iets moet vertellen“. Zelfs onze hartekreet dat we toch echt erge honger hebben kan hen niet vermurwen. We moeten nog 10 minuten langer wachten. Zelfs zonder dat we iets te drinken konden bestellen.

Toen het langverwachte praatje dan eindelijk werd afgestoken bleek het niet meer dan een plichtmatig opdreunen van het menu. Alsof we zelf niet kunnen lezen. Wel opgeleukt met idiote frases: “Griet met roomsaus, morieljes en verse erwtjes. En natuurlijk de asperge zelf.” Tenenkrommend.

Het ging zo de hele avond door: bijvoorbeeld door met een schaal lekkers tegen onze rug te stoten, bestek op de grond te laten vallen en doodleuk weer op tafel te leggen. En zo meer, te veel om op te noemen.

Kortom: wil je een ontspannen avond? Ga dan niet naar Vis en Ko. Tenzij je als een idioot behandeld wilt worden.

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑