Tag: makreel

Panzanella met gerookte makreel uit Russell Norman’s ‘Venetië’

De klassieke Toscaanse  panzanella (salade op basis van gebakken brood) maak je zonder vis. En wij maakten al eerder een variant met tonijn.

Maar in het nieuwe, heerlijke kookboek van Russell Norman ‘Venetië’ staat deze panzanella met gerookte makreel. Die vis is hier goed te krijgen, niet duur en over het algemeen ook verantwoorder dan tonijn. De lichte rooksmaak van de makreel gaat wonderwel samen met de tomaat en basilicum.

Panzanella met gerookte makreel uit Russell Norman's Venetië
Lees verder

Tartaar van rauwe makreel

Een heerlijk fris en eenvoudig voorgerecht voor warme dagen uit één van onze favoriete kookboeken Polpo: tartaar van rauwe makreel met wat komkommer, augurk en kappertjes. Maar maak het alleen als je super verse makreel kunt krijgen, want je eet ‘m rauw!

Tartaar van rauwe makreel
Lees verder

Makreel volgens Ottolenghi

Makreel volgens Ottolenghi

Vriend T. met wie we vaak samen koken en eten, maakte onlangs deze heerlijke gegrilde makreel uit Ottolenghi Het Kookboek.

Deze makreel wordt geserveerd met een zoet-zure salsa van bleekselderie, olijven, kappertjes en rozijnen. Net als een caponata zoals deze vaak in Sicilië wordt klaargemaakt.

Lees verder

Gegrilde makreel met harissa en bulgursalade

Gegrilde makreel met harissa en bulgursalade

Makreel kan wat tranig smaken maar niet met deze pittige marinade van verse harissa – gekocht op de Boerenmarkt, bij de verse-kruidenstal Belle Marie.

Daar hebben we nog wat knoflook aan toegevoegd (fijngewreven met wat zout) en dat op de makreelfilets gesmeerd. En die dan even op de gril gelegd. Snel, pittig en lekker.

Daarbij een salade van bulgur, wat sperzieboontjes en granaatappelzaadjes. Voor het mooie.

Conference Banquet Dinner in Tate Modern

Parelhoen met zwezerik en morilles bij Tate Modern
Tate Modern: banquet in The East Room. Geblogd in http://wp.me/ppfSG-15P

Ter afsluiting van de European Summer School for Cultural Studies over The Cultures of Food, Eating and Cooking werd er een diner aangeboden in de East Room op de zevende verdieping van Tate Modern met spectaculair uitzicht over London en de Thames.

Uitzicht vanuit de East Room in de Tate Modern

Het menu begon met makreel en escabeche met mierikswortelsaus. Daarbij een frisse Grüner Veltliner. Het hoofdgerecht was een zalig parelhoenboutje met cannelloni van zwezerik en morilles. Daarbij een fluweelzachte rode Santenay.

Grote teleurstelling was het dessert: ofwel het gebrek daaraan. Er werd slechts koffie en thee geserveerd met droge macarons die naar pinda smaakten. What a shame na zo’n feestmaal! Daarom maar gevlucht naar de bar van het British Film Institute aan de Southbank.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Gegrilde makreel met ras el hanout

Gegrilde makreel met ras el hanout

Het is nu seizoen voor vette vis als makreel en sardines. Ondergewaardeerde vissen eigenlijk, hoewel gezond, verantwoord en spotgoedkoop. Zo kochten we twee glanzende verse makrelen (à 350 gr per stuk) voor maar 5 euro.

Die hebben we een beetje op z’n Marokkaans klaargemaakt, met wat ras el hanout. Dat is een kruidenmengsel met in ieder geval piment, kardemom, gember, foelie, nootmuskaat en zwarte peper en nog z’n 10 andere specerijen. Letterlijk betekent het ‘het beste van de winkel’. Dus zeker goed genoeg voor een mooie verse makreel.

Deze makreel met ras el hanout hebben we geïnspireerd op een recept uit Het Fishes Kookboek van Bart van Olphen.

Lees verder

Lekker Duits

lekker duits

Om de Wunschgegner van vanavond moreel te steunen – daarna kan het vast niet meer met goed fatsoen. Kartoffelsalat, rode bietjes, komkommersalade met dille. En haring voor haar, gestoomde makreel voor hem.  Ook nog een glas Riesling erbij (Steillage Trocken van Weingut Altenkirch – grappig genoeg door een Japanse vinologe gemaakt; heerlijk strak, tikje zuur, zeer fris, “knisperend wit fruit” volgens handelaar Okhuysen.).

Maar paella zou eigenlijk ook wel lekker zijn geweest…

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Lekker slow bij Restaurant Merkelbach

Restaurant Merkelbach

We hebben heel erg lekker gegeten bij Restaurant Merkelbach. Op misschien wel één van de mooiste plekken van Amsterdam: in huis Frankendael in het gelijknamige park  in Watergraafsmeer. Bij lekker weer is het ook mogelijk om in de mooie tuin te zitten, maar wij zaten nu binnen. Te fris buiten.

Goede sfeer, mooie omgeving

Binnen hangt een prettige sfeer: rustig en modern, in spannende kleurcombinatie geel en grijs. Goed contrast in het oude statige gebouw. En de bediening is er aangenaam: attent en deskundig, niet te popi maar ook niet te stijf. Alleen in het begin duurde het wat lang voordat we iets te eten kregen. Had misschien te doen met de trouwerij die in een ruimte ernaast bezig was.

Lees verder

Gemengde gevoelens bij restaurant Bussia

Fijne entourage

We weten niet zo goed wat me moeten denken van restaurant Bussia. Aan de ene kant: prachtige ruimtes, goede akoestiek want geen muziek maar ook geen last van de gesprekken aan andere tafels. Prettige ontvangst en attente bediening. Hooguit wat onnodige uitleg van voor de hand liggende zaken: “Dat is een uienring”. Verder aardig en aangenaam. We hebben er met z’n vieren ongemerkt bijna 4,5 uur fijn getafeld.

De wijnen zijn interessant: uit voornamelijk Italiaanse streken, van eenvoudig tot bepaald duur – maar vast heel lekker, zo’n Barolo Bussia a €660, waar het restaurant ook naar is genoemd. De wijnen die wij kozen waren heerlijk: een witte pinot grigio van Unterebner uit Trentino, en een Valpolicella Superiore Ripasso van Le Salette.

Vlak gepriegel

Maar dan het eten. De kaart is veelbelovend en lijkt klassiek Italiaans. Het 6-gangen menu van de dag klinkt heel aantrekkelijk en de mannen in het gezelschap konden de verleiding niet weerstaan: gebakken makreel met uiencompote, ravioli met schelvis en shitake, risotto met rucola, gebakken griet met wijnsaus, kalfsentrecote met iets dat ik al weer vergeten ben en als dessert een panna cotta met in citrus gemarineerde ananas en passievruchtenijs.

T. en I. deden het wat soberder en kozen als voorgerecht allebei de panzanella met kingcrab en asperges. En de griet als hoofdgerecht.

Het zal er wel aan liggen dat we al veel te verwend zijn, maar we werden er eigenlijk niet warm of koud van. Het was allemaal goed klaargemaakt, daar niet van. Maar alles was vrij vlak van smaak, en maakte weinig enthousiasme los.

… in vergezochte combinaties

En het werd gebracht met vergezochte combinaties, die je helemaal niet nodig hebt in de Italiaanse keuken. Zoals een dobbelsteentje gelei van aloe vera met verveine smaak bij de (minuscule) makreel. Het leek het wel nouvelle cuisine, ook door de kleine hoeveelheden. Ok, bij een 6-gangen diner wil je niet steeds een vol bord voor je neus, maar een stukje kalfsentrecote van grofweg 10 x 10 cm is wat weinig.

Alles bij elkaar was het een hele leuke avond, maar niet per se dankzij het eten. Het hinkt hier op twee gedachten: óf je biedt prachtige, verrassende en verfijnde combinaties die de zintuigen prikkelen, óf je houdt het bij eenvoudige klassieke gerechten en maakt die perfect klaar.

Het komt over als gefröbel zonder echte klasse. En dan zijn er andere restaurants in deze prijsklasse  (zoals Bloemgracht) die dat veel beter doen. Of het juist eenvoudig houden zoals bij  Segugio en Incanto.

Toegegeven: het dessert was overheerlijk. En voor het eerst viel het gesprek stil en ging alle aandacht naar het eten. Maar dat is bij een 6-gangen diner wat laat.

Restaurant Bussia
Reestraat 28-32
1016 DM, Amsterdam
020 6278794
’s maandags gesloten

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑