Tag: wild (page 1 of 2)

Reerug met jeneverbes-roomsaus

Reerug met jeneverbes-roomsaus (en ravioli met knolselderij met truffel en gestoofde savooiekool)

Reetjes houden van jeneverbessen. In de pan dan toch. Daarom wreven we reerugfilets goed  in met fijngemalen jeneverbes, braadden we ze tot net mooi rosé en serveerden we ze  in een romige jeneverbessensaus.

Lees verder

Werken met Wild

Werken met wild - doen wij ook graag

We hebben een geweldig kerstcadeau gekregen: het handboek Werken met Wild van Peter Klosse – smaakprofessor en eigenaar van restaurant de Echoput – en de twee chefs en wildkenners, Theus de Kok en Peter Paul van den Breemen. Op zo’n compleet wildboek boek zaten we nou echt te wachten!

Lees verder

Hertenstoof met veel wijn en een beetje geduld

Hertenstoof met veel wijn en een beetje geduld

Een hertenstoof uit de losse pols. Preciese hoeveelheden en tijden heb je niet nodig. Wel wat geduld en improvisatievermogen.

Neem dit recept dan ook vooral als richtlijn en pas het aan naar eigen smaak en inzicht. Trouwens: laat het ons weten als je nog geniale invallen hebt, leren wij ook nog wat.

Lees verder

Beiers Slow Food

Restaurant Obere Mühle: crayfish with tarragon

We zijn veel weggeweest de laatste tijd: Valencia, Berlijn en onlangs waren we in het Allgäu in Beieren, een mooie bergstreek om in te wandelen in de herfst.

Dachten we, want het bleek vrij regenachtig, mistig en koud te zijn toen wij er waren. Nauwelijks de Goldener Oktober waarop we ons hadden verheugd. Dus zijn we maar veel gaan eten.

Lees verder

Mager Azur Bleu

AzurBleu

We zijn al een tijdje bezig om alle no nonsense of nouveau ruig (term van Hiske Versprille) restaurants van Amsterdam uit te proberen. Zoals Rijsel, Gebr. Hartering, Merkelbach, Cafe Worst, Cafe Modern, Fa. Pekelhaaring, Fa. Speijkervet en As.

Tussendoor laatst ook bij Azur Bleu gegeten op het Hugo de Grootplein, o.a. aangetrokken door het wild van huisjager Sjoerd op hun kaart.

Lees verder

De juiste kerntemperatuur van wildzwijnbout (en ander wild & vlees)

Maarten Pauw van Wieldrecht zich met dolk verwerend tegen aanvallend (opgezet) wild zwijn, Henry Pauw van Wieldrecht, 1898 - Rijksmuseum

Een prachtige bout hadden we gekocht bij een slager op de Veluwe. Maar we hebben ‘m verpest. Doordat we niet goed hebben gekeken naar de juiste kerntemperatuur van wildzwijnbout. Aan de apparatuur lag het niet, we hebben een prima digitale vleesthermometer.

Maar dan moet je wel weten wat die kerntemperatuur moet zijn. In onze onnozelheid keken we vlak voor het braden van de bout nog even oppervlakkig op Google. De eerste de beste temperatuur die we tegenkwamen hebben we gebruikt: 70 graden. Maar die was te hoog. Dus is de bout veel te droog en taai geworden. Stom, stom, stom.

Lees verder

Gekonfijte fazant met zuurkool en aardappelkroketten met truffel

Gekonfijte fazant met zuurkool en aardappelkroketten met truffel

Nu we toch al het liefst alleen wild eten (het meest duurzame stukje vlees), moeten we het wilde gevogelte natuurlijk niet vergeten. Ook om alvast “een potje te pre-kerstmissen” zoals Herman den Blijker het noemt.

Marqt heeft de laatste weken betaalbare lokaal geschoten fazanten te koop. Eén fazant is precies genoeg voor twee personen en kost tussen de 10 en 12 euro.

En wat is er nou klassieker dan gekonfijte fazant met zuurkool? Dat maakt de fazant, die droog en taai kan worden, ook sappiger. Je kunt je de boutjes dus het beste konfijten in ganzenvet en de borstfilets dan apart erbij braden.

Lees verder

Hert in pancetta en wildsaus met chocolade

Hert in pancetta en wildsaus met chocolade

Vorige week hebben we flink wild ingeslagen. We togen naar Slagerij Ter Weele in Emst, zo zie je nog eens iets van de wereld. Het is een prachtige slagerij met eigen slachterij. Ze verwerken hun vlees ook in worsten en paté’s. En ze verkopen er mooi wild van de Veluwe.

Lees verder

Hedenavond worst

Worst en spek

Niet alles tegelijk hoor, alleen de zachte bloed- en leverworst (linksonderin op de foto) eten we vanavond. We pocheren ze en eten ze straks bij de zuurkool met wat knolselderij-gratin.

Verse bloed- en leverworst met zuurkool en knolselderij-gratin. En biermosterd.

De Hausmacher (rechtsboven) is voor op het brood bij de lunch. En de grote gerookte wildzwijnworst met mosterdzaad is voor de rest van de winter. Het spekvet gaat over de reerug van 1e kerstdag.

Maar nu lopen we op de zaken vooruit…

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Stoofpot van wild zwijn

Stoofpot van wild zwijn

We hadden weer eens een groot stuk wild zwijn uit de Duitse bossen. Deze keer een nekstuk van zo’n 2,5 kilo, ideaal om te smoren of stoven. Goede reden om een grande bouffe met vrienden te organiseren.

Lees verder

Laatste wild zwijn van 2010

Wild zwijn bout

Ook op Tweede Kerstdag hadden we een degelijk maal met een mooi bout van wild zwijn in de hoofdrol. Alles op een rijtje:

  • Salade met gepofte bietjes en veldsla
  • Wild zwijn bout, aardappelpuree van vitelotte noir met knoflookchips en truffelolie (recept in aparte post) en rode kool
  • Gnocchi van griesmeel en amandel met in rode wijn en specerijen geweekte pruimedanten
Lees verder

Langzaam gegaarde reerug

Langzaam gegaarde reerug

Het wordt een traditie op 1e Kerstdag: reerug, rode kool en gnocchi. Alleen de venkelsoep vooraf was voor ons een nieuw gerecht.

We kozen voor het experiment: een langzaam gegaarde reerug. We hebben de reerug eerst in zijn geheel kort aangebraden en daarna langzaam gegaard in de oven op 100 graden, ongeveer 45 minuten. Tot uiteindelijk een kerntemperatuur van 54 graden.

Langzaam gegaarde reerug op het bot gebraden

Dan even laten rusten (10 minuutjes) en de filets van de rug gesneden. Tenslotte hebben we ze schuin en dwars op de vezel in mooie plakken gesneden.

Langzaam gegaarde reerug, op het karkas gebraden
Langzaam gegaarde reerug

Ze waren botermals zoals alleen ree dat kan zijn. Daar moet je van houden, voor sommigen is de structuur dan té zacht, bijna een soort paté-achtig. Als je dat niet wilt, bereid je de reerug gewoon op de klassieke manier, korter en heter.

We genoten hoe dan ook, zeker met een stevig glas Nebbiolo d’Alba van Mauro Sebaste.

En tenslotte aten we moelleux au chocolat. Om daarna om te rollen.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Brot & Schmalz, Wildwurst & Gurken, Mohnstollen

Mohnstollen

Na een lange dag in de trein zijn we in het witte en inmiddels spekgladde Brandenburg, één en al Wetterwarnung: “Vermeiden sie Autofahrten! Bleiben Sie im Haus!“.

Geen probleem, genoeg lekkers in huis. Zoals een middagmaal van plaatselijke lekkernijen bestaande uit stevig brood met Schmalz, gerookte wildworst met mosterdzaad erin en augurken. En Mohnstollen toe.

En de kerstdagen moeten nog komen.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Klassieke gebraden reerug, lekker ouderwets wild

Gebraden reerug

Na de oestersoep was het tijd voor ouderwets wild: een gebraden reerug met gratin dauphinois, gekaramelliseerde witlof en radicchio. Altijd spannend om zulke mooie stukken vlees klaar te maken. Maar het is beslist niet moeilijk.

Lees verder

Gebraden wild zwijn

Wild zwijn

Van onze leverancier uit het oosten weer een mooi stuk wild zwijn gekregen. Ruim 1,5 kilo van de nek en schouder. Dus meteen liefhebbers uitgenodigd voor een wilddiner afgelopen zaterdag.

Lees verder

« Oudere berichten

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑