Tag: yoghurt

In kurkuma geroosterde aubergine met yoghurt en amandel

Yotam Ottolenghi: In kurkuma geroosterde aubergine met yoghurt en amandel

Dit is zo’n typisch Ottolenghi recept: casual gedrapeerd, kleurig en bomvol uitgesproken smaken.

Soms vinden we zijn gerechten wat te zoet en te wee. Maar deze salade van geroosterde aubergine is dat helemaal niet. Eerder pittig door de kurkuma (ook wel geelwortel, koenjit of turmeric), knoflook, chili , korianderzaad en gerookt paprikapoeder (pimentón). En helemaal in balans door combinatie met amandelen, sesam en yoghurt.

Ottolenghi doet dan ook nog ansjovis door de yoghurtsaus maar dat hebben we er even uitgelaten. De rest leek ons al uitgesproken genoeg.

Lekker als vegetarisch hoofdgerecht. Of als bijgerecht op een tafel vol mezze.

Lees verder

Gegrilde aubergines met yoghurt, saffraan en granaatappel

Gegrilde aubergines met yoghurt, saffraan en granaatappel

Eerste Kerstdag hebben we gebarbecued. Rond 16:00 ging het vuur aan en hebben we gemoedelijk verschillende gangen buiten op de grill klaargemaakt. Met wat lekkere lokaal gebrouwen Brandenburgse biertjes erbij.

Kyritzer Mord und Totschlag
Eggplant on the grill

En we grillden zeker niet alleen vlees. Zo zijn op houtskool gegrilde aubergines niet te versmaden. Zeker met de rijke smaakmakers die Ottolenghi voor deze salade bij elkaar bracht: een yoghurt safraansaus, pijnboompitten en granaatappelpitjes. De perfecte begeleider van de gevulde runderrollade die we ook maakten.

Lees verder

Dadels in koffie

Dadels in koffie

Dadels in koffie geweekt, met kaneel en kardemom. En wat yoghurt en geroosterde amandelen erbij. Een dessert waar je, aan het einde van een copieus maal, weer wakker van wordt en niet de genadeslag van krijgt.

Het is makkelijk bovendien. Je moet het wel ruim van te voren maken, zeker een dag. Zodat de smaken goed kunnen intrekken en de suikers van de dadels zich met de espresso en de specerijen vermengen tot een dikke aromatische siroop.

Wij hebben het zelfs ooit een week laten staan – stomweg vergeten. Nog lekkerder!

Lees verder

Libanese rode linzensoep met komijn en böregi

Libanese rode linzensoep met komijn en böregi

Gek op soep zijn we. Blijkt wel uit alle posts die we daarover schreven. En zullen blijven schrijven. Want soep is van alle tijden. Licht in de zomer, stevig in de winter. Fris en pittig in het Oosten, hartig in het Westen. En zo kun je nog wel even door gaan.

Deze rode linzensoep komt uit Libanon. Of liever: uit De Libanese Keuken van Ghillie Basan. Een prima kennismaking met deze lekkere keuken. Overigens, er is net ook een Nederlands Libanees kookboek verschenen: Beiroet van Merijn Tol. Gaan we ook gauw eens bekijken.

Lees verder

Zarzuela, sinaasappelsalade en Libanese yoghurtcake

In weerwil van de winterse mist buiten hebben we binnen een zuidelijk maal voorgezet voor onze gasten G. en B. Eerst wat tapas en daarna een pan vol zarzuela: een dikke soep op basis van visbouillon met tomaat, veel paprika, inktvisringen en grof gehakte amandelen. Als smaakmakers (natuurlijk) knoflook, saffraan, rozemarijn, laurier en gerookt paprikapoeder. En wat witte wijn.

Lees verder

Libanese kip fattee uit Casa Moro

Libanese kip fattee uit Casa Moro

Kookboek Casa Moro over deze kip fattee:

“This is a glorious layered dish from the Lebanon, ideally suited to sharing at home with family and friends.”

Zalig en feestelijk! (zie hier hun recept, derde van boven).

Zo’n fattee maak je in laagjes: eerst knapperig, plat Libanees brood. Dan pilav met bijvoorbeeld kaneel (maar vast ook lekker met pilav met saffraan en tuinbonen), vervolgens gebakken aubergine, tomatensaus met veel knoflook en kaneel, en als laatste laag wat yoghurt, geroosterde pijnboompitten en/of amandelen. En tenslotte nog wat verse koriander.

We hebben de kippenbouten gepocheerd in plaats van gebraden (zoals Casa Moro eigenlijk voorschrijft). En konfijten zou waarschijnlijk ook heel lekker zijn, eventueel ook met parelhoen. Hoe je de bouten ook gaart, je plukt het vlees van de botten.

En klaar is je fattee.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Lofzang op de mezze

Mezze

Mezze zijn eigenlijk de lekkerste gerechten die ik kan bedenken. En als het aan mij ligt bestaat de hele maaltijd uit mezze. Een tafel vol lekkers. Veel afwisseling: warm, koud, pittig, mild. Knapperig en zacht. Zoet, zuur, zout én bitter. Vlees, vis en vegetarisch. De mogelijkheden zijn onbeperkt. En dat allemaal in één maaltijd. Of zelfs in één gang.

Dat is meteen ook wel eens het probleem: daarna moet je eigenlijk geen hoofdgerecht meer eten. Valt dan altijd wat tegen. Zo ook in restaurant Selina in Utrecht. Maar wie zeurt daar nog over, na zulke lekkere mezze? Ik niet.

We aten onder andere: börek, dolma’s, walnoot-feta salade, tonijn, gesmoorde paddestoelen, lamsgehaktballetjes in pittige saus, spinazie in yoghurt, kikkererwten, gesmoorde courgettes, auberginesalade. En nog meer.

Daarbij een rode wijn uit Anatolië, de Kavaklidere.

Langoestines & snoekbaars

Langoustines

Gesmikkeld bij G.:

  • Vooraf: gekookte langoestines met olie en citroen. En zeekraal.
  • Hoofdgerecht: op de huid gebakken snoekbaarsfilet op bedje van linzen, in Pedro Ximenez.
  • Na: dadels, geweekt in kofiie met kardamom. Gevuld met Turkse yoghurt.
  • Wijn: een stevige witte Bourgogne, waarvan de naam mij ontschoten is (zoek ik nog uit).

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑