Tag: zeebaars (page 1 of 2)

Ceviche van zeebaars en avocado

Ceviche van zeebaars en avocado

Is het Mexicaans of toch Peruaans? Hoe dan ook, ceviche is een heerlijk fris visgerecht. Lekker als vooraf bij een stevige, vlezige Machaca bijvoorbeeld.

Lees verder

Gegrilde zeebaars met citroen en laurier

Gegrilde zeebaars met citroen en laurier @ Flickr

Tot in november is zeebaars goed te krijgen. En het mag nog, volgens de viswijzer van Goedevis.nl, mits uit de Noordzee en met handlijn gevangen. Wij kochten ‘m bij Marqt, van biologische kweek. Dus als het goed is zonder antibiotica, groeihormonen of chemicaliën.

Lees verder

Zeebaars op venkelbedje met tomatensaus

Zeebaars op venkelbedje met tomatensaus

De zeebaarsfilets knapperig gebakken in een klein beetje olijfolie. De venkel in plakjes gestoofd met een scheut witte wijn en wat venkelzaad.

Daarbij een pittige tomatensaus met veel knoflook (3 stevige tenen), takje rozemarijn en handje zwarte olijven. Kan die zeebaars allemaal goed hebben. En nog wat geroosterde aardappelen.

Blijft een mooie combinatie, venkel en zeebaars.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Lekker eten in Turkije

Lekker eten in Turkije

In mei maakten we een wandeltocht in Turkije, The West Lycian Way aan de Turkse Zuidkust. Prachtig pad, onbedorven natuur met idyllische baaien en stranden. En hoewel we vaak in simpele pensions logeerden, is lekker eten in Turkije niet moeilijk.

Lees verder

Gebakken zeebaars met kokkels, pastis en venkel

Gebakken zeebaars met kokkels, pastis en venkel

Op de Albert Cuyp-markt vonden we mooie zeebaarzen en kokkels. Leek ons wel een leuke combinatie met venkel en pastis. Dat hebben we vast ooit ergens gelezen maar we wisten niet meer waar. Dus hebben we zelf maar iets verzonnen:

Lees verder

Zeebaars met venkel, citroen en witte wijn

Zeebaars met venkel, citroen en witte wijn

Een heel makkelijk, snel en vooral lekker recept uit het River Cafe Two Easy kookboek: pakketjes van zeebaars en venkel in folie. Neem 1 filet per persoon (afhankelijk van de grootte) en maak van ieder filet 1 pakketje.

Lees verder

Bij Merkelbach: konijn, langoestines, zeebaars en lam

Zalig gegeten bij Merkelbach. Eerst wat fijne vleeswaren vooraf. Zoals coppa di parma en venkelsalami. Dan voor haar gekonfijt konijn, opgediend als salade, gekruid met ras al hanout. Voor hem een fijne soep van langoustines.

En vervolgens als hoofdgerechten zeebaars en harder met venkel en tomaat. En boterzacht gestoofd lamsvlees met meiknolletjes. Om af te sluiten met een amandelcakeje met perzikijs.

En een volgende keer gaan we die vissoep uitproberen die chef Burema op YouTube heeft staan:

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Hotel de Goudfazant: 8,5

Chocolate mousse

Je komt aan op een natte donkere parkeerplaats. Met Poolse vrachtwagens en een stapel banden. Aan de overkant van het water zie je nog wat lichtjes van de stad. Het waait.

Er staat een loods met een oranje deur. Die dan maar door. En dan ben je in Hotel De Goudfazant. Een enorme ruimte (1200 m2 volgens de site), verdeeld in een grote hal met wat nog wat kleinere, min of meer afgescheiden ruimtes er omheen. De open keuken en het toiletblok zijn er  los ingebouwd. Er staan ook auto’s binnen. Maar wel een zeldzame Maserati Biturbo, een puntgave Citroen CX en een mooie BMW 2002. Kan geen designlamp tegenop.

Ondanks de enorme ruimte, de industriële sfeer en de onopgesmukte inrichting is het er heel prettig. De eetzaal zoemt en de obers spoeden zich naar de tafels.

Wij zijn er met een grote groep en krijgen een lange tafel helemaal achterin. En we eten heel erg lekker! Niet alles staat meer helder voor de geest maar we aten ongeveer:

  • Vooraf: brandade de nimes (voor haar) en een terrine van wildzwijn met walnoot en calvados (voor hem)
  • Hoofdgerecht: perfect gebakken zeebaarsfilet (voor haar)  en een zalige kalfslende met linzen (voor hem)
  • En tenslotte: Hemelse Modder (soort chocolademousse) met geroosterde amandelen  voor allebei.

Eén wijn staat nog helder voor de geest: een prachtige Pinot Grigio van Tiefenbrunner bij het voorgerecht.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Zeebaars met salsa verde en gegrilde venkel

Seabrass

Op de huid gebakken zeebaarsfilets, wat geroosterde aardappelen en gegrilde venkel. En salsa verde.

Restaurant Orontes West: vanzelfsprekend lekker

Gegeten bij Orontes West. Zeker één van onze favoriete restaurants in Amsterdam. Geen trendy gedoe, geen kapsones. Maar vanzelfsprekende gastvrijheid. En verse, heel goed klaargemaakte Turkse gerechten.

Vooraf wat mezze: babaganuç (op houtskool gegrilde aubergine, tomaat en peper met verse munt en granaatappelsaus – de lekkerste die ik ooit heb gegeten), walnotensalade (walnoten, peperpuree, olijfolie, sesampasta en granaatappelsaus) en sigara borek (in bladerdeeg gerolde en in olie gebakken fetakaas). En we wilden nog meer nemen maar men waarschuwde attent dat dat misschien wat veel zou worden. En dat we altijd nog bij konden bestellen.

Als hoofdgerechten alles van de houtskoolgrill: zij een hele zeebaars met salade, hij de lamsspies met yoghurt-komkommersalade. En bulgur. Daarbij een Spaanse Chardonnay waarvan de naam mij ontschoten is.

Tenslotte een lekkere baklava met espresso en muntthee na.

Lekker slow bij Restaurant Merkelbach

Restaurant Merkelbach

We hebben heel erg lekker gegeten bij Restaurant Merkelbach. Op misschien wel één van de mooiste plekken van Amsterdam: in huis Frankendael in het gelijknamige park  in Watergraafsmeer. Bij lekker weer is het ook mogelijk om in de mooie tuin te zitten, maar wij zaten nu binnen. Te fris buiten.

Goede sfeer, mooie omgeving

Binnen hangt een prettige sfeer: rustig en modern, in spannende kleurcombinatie geel en grijs. Goed contrast in het oude statige gebouw. En de bediening is er aangenaam: attent en deskundig, niet te popi maar ook niet te stijf. Alleen in het begin duurde het wat lang voordat we iets te eten kregen. Had misschien te doen met de trouwerij die in een ruimte ernaast bezig was.

Lees verder

Professioneel koken volgens de seizoenen @ Keizer Culinair

Op cursus gestuurd. Cadeautje van collega’s. Deze keer een hele middag (en deel van de avond) Professioneel koken volgens de seizoenen bij Keizer Culinair in Amsterdam. Met een simpel uitgangspunt: een tafel vol met ingrediënten van het seizoen en een kok die daar een aantal gerechten mee heeft bedacht.

Geen recepten, gewoon koken, voelen, ruiken en proeven. Opgedeeld in duo’s of kleine groepjes en onder begeleiding van de kok hebben we gemaakt:

  • Appetizers:
    • Cannelloni van lenteui, bietjes en roomkaas
    • Petit-fours van St. Jakonsschelp, rucolapesto en hazelnoot
  • Voorgerechten:
    • Gepocheerde en vervolgens krokant gebakken kalfszwezerik met saffraan-kappertjes mayonaise op een hartje van kropsla en radicchio.
    • En kwartels en coffre: de borst gebraden en afgegaard in de oven, het boutje gestoofd in wijn en dragon. Geserveerd op een stamppotje van raapsteeltjes (door ondergetekende).
  • Tussengerecht: heldere soep van rivierkreeftjes, met kervel en gepocheerd ei.
  • Hoofdgerechten:
    • Lamsbout, gevuld met lamsoor, meiraapjes en mosterd.
    • Of een zeebaars-taartje met geblancheerde prei, gewelde morieljes en rabarber.
    • Daarbij asperges, tuinbonen en geglaceerde bospeen.
  • Dessert: duo van aardbeiparfait en mousse van advocaat. Met in chocolade gedoopte aardbeien.

De hele middag zijn we hiermee bezig geweest. Allerlei trucs en technieken bijgeleerd zoals bout uitbenen, kwartels prepareren en ei pocheren (een hel!). En het lastigste was natuurlijk de timing om dit alles op het juiste moment op tafel te krijgen.

Waande mij soms bij Gordon Ramsay in de uitzending: “Communiceren!” – maar dan bepaald vriendelijker gebracht, dat wel.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Pittige zeebaars

Seabrass en papillotte

Zeebaarsfilet in aluminiumfolie, met wat (kortgekookte) venkel, wat chilivlokjes, boter en Noilly Prat in de oven. Ongeveer een kwartier. Geroosterde aardappelen erbij. En een glas Rueda op de gezondheid van broer R.

Met Pinocchio en Fausto Papetti bij restaurant Mediterraneo

Bijna waren we meteen weer weggegaan. De muziek van Fausto Papetti stond te hard, de toiletverfrisser waaide onze kant op en op tafel grijnsde Pinocchio ons vanaf de beschilderde borden tegemoet. Op de site had het er allemaal nochtans eigentijds uitgezien. Eenmaal binnen waanden wij ons in 1979.

Maar het kwam redelijk goed. De muziek ging uit en er trok een processie voorbij door de straat. De borden werden na een tonijncarpaccio als welkom weer meegenomen. En de airco werd zo ingesteld dat we het toilet niet meer roken.

Zij nam vooraf tagliolini met heerlijke truffel (witte), en daarna gegrillde zeebaars. Hij koos eerst voor de tagliolini met scampi in pittige tomatensaus, en dan voor het lamsrack met korstje, artisjok en rosmarijnaardappeltjes. Daarbij een Pinot Grigio van Alois Lageder.

Alles was beslist lekker en goed klaargemaakt. Maar simpelweg te duur voor zulke eenvoudige gerechten.

Mis nooit meer iets lekkers
Wil je voortaan op de hoogte blijven van dit soort lekkers op Wat aten zij? Meld je aan voor de updates en ontvang dan een paar keer per maand een bericht in je mailbox.

Tenslotte: Da Gigetto, 6-

Da Gigetto zou hét Romeins-Joodse restaurant van de stad zijn. Dus we hadden tijdig gereserveerd. En na een mooie wandeling op de Aventijn zijn we er gaan eten. Een onooglijk restaurant, maar dat zegt meestal niets.

Het begon goed met lekkere antipasti: gefrituurde baccalà en artisjok. Om ons heen werden schalen vol ervan geserveerd en opgegeten. Maar wij wilden natuurlijk meer. Zoals pasta met kikkererwten en een portie vongole. En als hoofdgerecht dan een snoekbaars en kalfsrolletjes met paddestoelen.

Die gerechten waren zeer middelmatig: morsig opgediend met saus all over the place. Als het al opgediend werd. Want onze ober was een prutser. Een nog kalere versie van Berlusconi – net zo zelfingenomen grijnzend, met veel aplomb doen alsof alles onder controle is. “Perfetto!” bij ieder bord dat meneer op tafel smeet. Maar intussen alles fout doen, ook bij andere tafels. Hij vergat eerst de wijn, toen de vongole, en ook nog een bijgerecht. “Op!” verzon hij volgens mij ter plekke.

En hij vergiste zich uiteindelijk ook in de rekening – overigens wel in ons voordeel, wat hij opnieuw met een groot gebaar wegwuifde. Zo was ‘ie dan ook wel weer. De fooi verdween direct in zijn broekzak. Hoewel een komische ervaring, was het eten niet voor te lachen.

« Oudere berichten

© 2019 Wat aten zij?

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑